Vandaag is het biddag.
Misschien bid je vanavond in de kerk.
Of thuis.
Speciaal voor biddag een column die een week geleden in het Friesch Dagblad stond:
De juf van groep 3 kwam grijnzend naar me toe.
Het was
biddag geweest, het was al een aantal jaren geleden.
Onze oudste dochter had
ook iets om te bidden:
“Juf, zullen we bidden voor Egypte, want het gaat daar
helemaal niet goed met Mubarak enzo?”
En dus bad de klas voor Egypte, hoewel de
meeste kinderen geen idee hadden wie Mubarak was.
Nu mijn kinderen iets groter
zijn, merk ik dat ze regelmatig best wat meekrijgen van het wereldnieuws.
Op
school kijken ze in sommige klassen elke dag Jeugdjournaal, en ook thuis zien
ze dat regelmatig via de app op de tablet en ze pakken zelfs soms uit zichzelf
de papieren krant.
Misschien zullen niet al jullie kinderen de krant lezen. Het
feit dat je deze column leest, is in elk geval goed nieuws: jullie hébben een
krant!
Toch hebben we als ouders soms maar zo weinig door wat onze kinderen
meekrijgen van wereldnieuws. Wat zien ze eigenlijk als ze Jeugdjournaal kijken
en wat vinden ze ervan? Nemen we als ouders eigenlijk wel de tijd om ook eens
samen te kijken, om samen te bidden en erover door te praten?
Hoe is dat in jouw gezin?
Als vaders en moeders kun je soms zo weinig tijd hebben om
het nieuws bij te houden.
Het overkomt mij in elk geval regelmatig dat ik een
paar dagen geen krant lees.
Ook kun je soms de vermoeidheid voelen toeslaan bij
wéér een bomaanslag, tropische storm of dictator.
Het voelt alsof de wereld
eindeloos rondjes draait en leed na leed aan de aardbol blijft vastplakken.
Wat
maakt het uit of ik wel of niet de krant lees?
Toch is er een aantal redenen om wel die krant te blijven
lezen, om samen dat Jeugdjournaal te gaan kijken en om te blijven bidden en
praten over het nieuws:
-
1. Voor veel volwassenen is het lijden op de wereld
moeilijk te rijmen met hun geloof in God.
Toch héb je als ouders een manier
gevonden om als gelovige in de wereld te staan.
Leg je kinderen uit hoe dat
voor jou is, wat voor jou de momenten van twijfel zijn, maar ook van hoop.
Waarom je gelooft dat een leven zónder God nog veel vreselijker is bij de
aanblik van narigheid.
-
2. Als jij niet met je kinderen over de ellende op
de wereld praat, doen anderen dat of krijgen ze hun visie en vorming ergens
anders vandaan.
Het viel één van onze kinderen laatst op: “Mam, toen er op
school over de aanslagen in Parijs werd gepraat, hadden veel kinderen het
alleen maar over wraak. Dat vind ik echt niet zo christelijk, hoor.”
Als
christenen willen we onze kinderen de ‘regel’ van Romeinen 12 willen leren (Laat u niet overwinnen door het kwade, maar
overwin het kwade door het goede), maar dat gaat niet vanzelf.
Deze weken noemen we wel de veertig-dagen-tijd:
de weken
waarin we ons verdiepen in het lijden van Jezus Christus.
Neem deze dagen eens
de tijd om met je kinderen het lijden van Jezus en het leed in de wereld te
overdenken, bespreken en ervoor te bidden.
