Sally Clarkson beschrijft in haar boek
'De roeping van het moederschap' vijf belangrijke principes voor de opvoeding van je kinderen vanuit de bediening van Jezus zelf. ze noemt dan:
- genade
- inspiratie
- geloof
- oefening
- dienstbaarheid
deze vijf principes werkt ze uit, onder andere door veel praktische voorbeelden.
ik heb het boek afgelopen voorjaar gebruikt voor een gespreksgroep voor moeders en kan het van harte aanbevelen!
vanavond moest ik denken aan wat Sally Clarkson schrijft in het hoofdstuk over genade. Ze omschrijft genade als volgt:
Genade brengt ons ertoe God te kennen in zijn onvoorwaardelijke liefde en deze liefde te delen met anderen.
één van de belangrijkste dingen met onze kinderen is het delen van Gods liefde! in het boek wordt dat praktisch uitgewerkt in 3 momenten: samen zijn & positieve woorden & vergeving.
vanavond had ik tijd met mijn dochter van 4 (zelf zegt ze altijd: bijna 5!)
ik ben voor haar een handdoek aan het borduren; een vurige wens aangezien haar broertje wel twéé geborduurde handdoeken heeft en zijn geeneen...
voor haar had ik een kartonnen ansicht uitgezocht en er gaatjes in geprikt. met een stompe borduurnaald mocht zij haar eigen kaart borduren.
ze vond het geweldig!
we waren allebei trots op elkaar en op ons eigen werk. en we hebben foto's van elkaar gemaakt; zij van mij en ik van haar. en daarna van
ons samen.
het is heerlijk om zo samen tijd te hebben. gewoon iets simpels doen. niet iets nuttigs, maar iets moois maken.
op zulke momenten realiseer ik me altijd hoe belangrijk die tijd samen is.
ik heb vaak allerlei plannen voor een dag; en neem de kinderen daarin mee. ze zijn vaak bij me, maar wel vaak voor mijn activiteiten. hoe vaak neem ik er nu echt de tijd voor om ontspannen samen te zijn?
en ik realiseerde ook weer hoe heerlijk eenvoudige dingen zijn. gewoon een ansicht en wat borduurgaren. van je moeder leren hoe je daar iets moois van kunt maken. bij elkaar zijn.
Sally Clarkson voegt er in haar boek nog iets aan toe.
dat 'samen zijn' niet altijd zo romantisch is. want dat het vaak nodig is om tijd voor je kinderen te nemen op momenten dat het jou helemaal niet uitkomt.
ze schrijft:
Als ik mijn kinderen wil leren wat Gods genade is, dan moeten mijn liefde en dienstbaarheid voorop staan. Mijn tijd, mijn aandacht, mijn betrokkenheid - ook als ik moe ben of met 'belangrijke' dingen bezig ben - bereiden mijn kinderen voor op wat ik te zeggen heb. Alleen als ze voldoende genade en liefde ervaren, zullen mijn woorden over Gods genade hen iets zeggen.
(...)
Het doorgeven van genade aan onze kinderen vereist toewijding, tijd, liefde en een dienend hart. Het vraagt veel van ons, maar we geven onze kinderen ze een voorbeeld dat een leven lang meegaat. Het laat hun zien hoe zij op hun beurt genade kunnen doorgeven aan hun eigen vrienden, baas, buren, echtgenoten en kinderen. Genade komt voor een groot deel van ouders die haar hebben ondervonden van hun dienende Koning.
genade
dat is wat ik als eerste nodig heb
God die tijd voor mij maakt
Jezus die samen met mij wil zijn
ontspannen
tot rust komen
nieuwe krachten opdoen
kind van de Vader zijn
geliefde dochter
bij Hem zijn
ik heb op deze blog al eerder iets geciteerd uit het boek van Sally Clarkson, 'De roeping van het moederschap'.
krijg je er ook aardig wat van mee!
ken. in gedachten riep ik telkens: en de vaders dan?! ik vind nog steeds dat vaders en moeders samen verantwoordelijk zijn voor de (geloofs)opvoeding. maar tegelijk lijkt het me ook prima als een vader in de opvoeding een andere rol heeft dan een moeder. als God heeft bedacht dat menszijn in zijn diversiteit het best tot zijn recht komt doordat er mannen én vrouwen zijn, lijkt het me jammer om daar een eenheidsworst van te maken in een soort geslachtsloos wezen dat alles moet kunnen. en dat geldt ook voor vaders en moeders: als God bedacht dat het belangrijk is dat er een vader én een moeder zijn, hebben die blijkbaar iets eigens toe te voegen. en is het ook niet zo'n probleem om een boek speciaal voor moeders te schrijven. 
ons samen. 
