jeugdcultuur en het evangelie - deel 2

hieronder volgt het tweede gedeelte van een inleiding die ik op een ouderavond voor het jeugdwerk in onze gemeente heb gehouden. de eerste helft kun je op de laatste blog hiervoor lezen.

In de tijd van de bijbel had bijvoorbeeld Paulus te maken met allerlei culturen waarin hij het evangelie van Jezus Christus wilde brengen.

In onze tijd zijn er weer allerlei andere culturen.

Je kunt in onze tijd mensen bijvoorbeeld indelen in generaties.
In de kerk komen we al die generaties tegen; we maken er zelf deel van uit.

Sabine van der Heijden beschrijft in haar boek RE:visie een aantal kenmerken van generaties. Ik licht er vooral de generatie van de ouders en de tieners uit: de generatie X en de generatie SEARCH:

3. Dan de generatie X; geboren tussen 1960 en 1980.
De generatie X kent welvaart en een enorme mogelijkheid om te kiezen. Het zijn shoppers: je kiest wat je wilt of leuk vindt en maakt je eigen mix. Tegelijk is dat natuurlijk een heel drukke generatie; ze rennen en vliegen, maken zich zorgen en hebben veel stress. Ze zijn allergisch voor algemene waarheden; het moet vooral persoonlijk zijn.
Soms vinden ze het lastig om zich echt aan een gemeente te verbinden; ze denken vaak op hun eigen manier.

4. De generatie SEARCH; geboren tussen 1980 en 2000
Dit zijn de jongeren die wij op club of catechisatie hebben. Daarom zal ik die wat uitgebreider bespreken (voorbeeld van puber uit Amsterdam):

Typering van deze generatie:
• Informatie overvloed
• Globalisering
• Communicatie: altijd internet en telefoon
• Welvaart is gewoon
• Onderhandelen gewend
• Relationele ellende: scheiding, psychisch
• Keuzemaatschappij

Bedreigingen voor het geloof in Jezus:
• Gewend om zelf te kiezen
• Altijd ‘online’, maar wie zijn je buren?
• Communicatie vooral met je vrienden
• Welvaart vijand christelijk geloof
• Over de bijbel is niet te onderhandelen…
• Relationele ellende -> teleurstelling in God
• Kiezen: zelf je geloof / spiritualiteit kiezen

Kansen voor het geloof in Jezus:
• Via internet contact maken / geloof delen
• Welvaart: geeft soms ruimte voor spiritualiteit
• Onderhandelen: ga de discussie aan met goede argumenten!
• Relationele ellende: laat zien dat de Heer een schuilplaats is
• Kiezen: geef duidelijke richting in alle verwarring

Wat heb je hier nou aan?
Leuk om te horen, maar wat moeten wij daar nou als ouders en jeugdwerkers mee?

Moeten we het evangelie voor elke generatie gaan veranderen?
Zo van: Jezus aangepast aan de generatie X. Vooral benadrukken wat de mensen uit deze generatie allemaal aanspreekt, zodat ze tot geloof komen…

Dat lijkt me niet.
In de Bijbel staat dat de Here Jezus altijd dezelfde is. In het verleden; vandaag en in de toekomst.
Je kunt Jezus niet gaan aanpassen aan de wensen en luimen van een groep mensen. Dan doe je de Heer zelf onrecht; en ook die mensen. Je onthoudt ze het volle evangelie.

Maar… je kunt wel nadenken op welke manier je de Heer aan ze voorstelt.
Je kunt erop voorbereid zijn hoe bepaalde dingen bij mensen overkomen.

Iedereen staat anders voorgesorteerd ten opzichte van het christelijk geloof. Bij iedereen kun je dus beginnen met een ander stukje evangelie. Een paar voorbeelden:
- Mijn verlangen naar bevestiging vervult de Heer: Hij noemt mij bij de naam; mijn naam staat in zijn handpalm gekerfd.
- Een anders verlangen naar gerechtigheid vervult de Heer ook; in de bijbel lezen we telkens weer dat onze God een God van recht is en we zien uit naar Gods nieuwe wereld waarin gerechtigheid zal heersen.
- Een jongere zal misschien op zoek zijn naar richting in een verwarrende wereld. Dan kun je hem of haar wijzen op Jezus die van zichzelf zegt dat hij de Weg is. Je kunt de verhalen van Jezus lezen waarin ook echt duidelijk wordt dat Hij de Weg naar God en naar het goede leven bij God is.

Natuurlijk is er dan veel meer te vertellen.
Ook de weerbarstige dingen.
- Ik, met mijn verlangen naar bevestiging, lees ook in de bijbel dat God een enorme afkeer heeft van mijn zonde. Dat ik niet kan bestaan voor Gods aangezicht. Help! Dat moet ik zeker ook horen en een plek geven.
- Een ander die naar gerechtigheid verlangt, hoort ook over de liefde van God, die onverdiend genade geeft aan zijn vijanden. Als je een diepe woede koestert kan het verschrikkelijk moeilijk zijn om die genade van God naar anderen toe te accepteren.
- Een jongere die richting zoekt, zal het misschien moeilijk vinden dat Jezus de enige Weg is. Maar dat zegt Hij wel en daarom moeten wij dat ook blijven zeggen!

En dan gaat dit over de inhoud van het evangelie. Als het gaat over de vormen, moet je zeker ook goed naar de cultuur kijken die je wilt bereiken. Ook dat zie je telkens weer gebeuren in de bijbel. De bediening van Jezus zelf speelt zich voor een deel af tijdens maaltijden; helemaal passend bij de Oosterse cultuur. Paulus gebruikt de taal van heidense filosofen. En wij proberen de jongeren in hun cultuur te bereiken. Misschien hebben we gesprekken via MSN; luisteren we samen muziek of praten we door over een film. Niet om nu alleen maar lekker relaxt te doen, ‘niet te moeilijk hoor’. Maar om de jongeren te bereiken. Omdat we geloven dat God ze wil bereiken en ons daarvoor wil gebruiken…

Jezus heeft zijn discipelen uitgezonden. Over de hele wereld, maar zeker ook naar de Joden, het verbondsvolk. En dan zegt hij in Matteüs 10: Bedenk wel, ik zend jullie als schapen onder de wolven. Wees dus scherpzinnig als een slang, maar behoud de onschuld van een duif.
Ik denk dat dat ook voor opvoeding en jeugdwerk geldt.
Naar onze kinderen toe mogen we de onbekommerdheid van duiven hebben. Het werk van de Geest en de liefde van God gewoon laten stromen.
Maar we moeten ook nadenken. Ook over de wereld waarin we leven en welke invloed die op onze jongeren heeft. Niet om moedeloos te raken; maar om als dienaren van God de jongeren te bereiken.

De wereld is gevaarlijk terrein; de duivel is er ook en zoekt ons en onze jongeren op.
Maar het is ook het terrein waar God ons heen stuurt; met zijn boodschap van waarheid en vrede.
Aan het werk!
Bidden!

jeugdcultuur en het evangelie - deel 1

een paar weken geleden hield ik op een ouderavond van onze kerk, voor de ouders en jeugdleiders in het tienerwerk, een verhaal over jeugdcultuur en het evangelie.
ik vind het leuk om die gedachten ook via deze blog te delen.
het gaat meer over tieners dan over schoolkinderen, maar het is vast zinnig om over na te denken. ik plaats het in gedeelten; hierbij het eerste.

Waarom is het zinnig om over jeugdcultuur na te denken?
Als christenen leven we middenin deze wereld. Voor de ene jongere ziet dat er wat anders uit dan de andere; de één zal meer in contact komen met de Nederlandse cultuur dan de andere en de één heeft er ook meer behoefte aan dan de andere.
Toch kunnen we onszelf niet zonder cultuur denken.
We leven, bewegen in de wereld waarin we zijn. En dat geldt ook voor onze kinderen.

De Heer Jezus zelf zegt in Johannes 17 dat zijn volgelingen niet bij de wereld horen, maar wel in de wereld leven. Wel in de wereld, maar niet van de wereld. Een aantal dingen daarover:

1. Misschien merk je bij jouw kind niet zoveel van de hele jeugdcultuur. Dat kan. Dat hoor je ook in de woorden van Jezus: Ze horen niet bij de wereld, zoals ik niet bij de wereld hoor. In die woorden hoor je afstand ten opzichte van de wereld omdat je dichtbij Jezus leeft.
   
2. Tegelijk is Jezus ook heel eerlijk over vijandschap in de wereld; en de trekkende kracht in de wereld. Dat merken we ook bij jongeren: de wereld, een wereldse jeugdcultuur kan aan hen trekken. Jezus zegt: Ik vraag niet of u hen uit de wereld weg wilt nemen, maar of u hen wilt beschermen tegen de duivel. Blijkbaar trekt de duivel aan ons, en ook aan onze kinderen, tieners, jongeren.
   
3. Er zijn ook jongeren die de wereld ingetrokken zijn. Die niet meer van zichzelf zeggen wat Jezus zegt: Het eeuwige leven, dat is dat zij u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus. Onze kinderen, onze tieners, kunnen van ons weggetrokken worden – en ook van God weggetrokken worden. Zoals de verloren zoon. Natuurlijk hopen en bidden we dat ze ontdekken dat de wereld zonder U een lege, duistere en onherbergzame plek is en dat ze terugkomen naar u.
   
4. En daarin zit natuurlijk ook een opdracht van God zelf; om die verloren zonen en dochters terug te halen. Zoals Jezus zegt: Ik zend hen naar de wereld, zoals u mij naar de wereld hebt gezonden. God zegt niet: roep vanuit je eigen veilige zaaltjes of huiskamers die jongeren toe dat ze terug moeten komen. Jezus zegt: ik stuur jullie er naar toe. Jeugdleiders zijn volgens mij mensen die naar de jongeren toe gestuurd worden; naar waar die jongeren zitten, in welke situatie ook. Met de boodschap van het evangelie; waarvan Johannes eerder zegt dat het om redding gaat en om licht.

De ene jongere zal meer door de wereld om ons heen beïnvloed zijn dan de andere. En dat hoeft dan niet eens om geloof of ongeloof te gaan. Een heel gelovige jongere kan zeggen: ik vind onze diensten niets aan, want ik voel helemaal niets. Dat heeft natuurlijk alles te maken met onze cultuur waarin ervaren heel centraal staat.

In elk geval lijkt me duidelijk dat we jeugdwerk midden in onze cultuur doen. En dat het dus handig is om iets van cultuur en jongerencultuur te weten.

Ook daar kunnen we in de bijbel over lezen. Dan komen we natuurlijk bij de apostel Paulus aan. Ook Paulus weet alles over verschillende culturen. Na zijn bekering is hij eerst naar Arabië gegaan; verder heeft hij onder Joden gewerkt, maar ook onder Romeinse heiden.

Hij schrijft in 1 Korintiërs 9:
19 Vrij als ik ben ten opzichte van iedereen, ben ik de slaaf van iedereen geworden om zo veel mogelijk mensen te winnen. 20 Voor de Joden ben ik als een Jood geworden om hen te winnen. Ikzelf sta niet onder de Joodse wet, maar toch heb ik me eraan onderworpen om hen die er wel onder staan te winnen. 21 En voor hen die niet onder de Joodse wet staan, ben ik als iemand geworden die de wet niet heeft, om hen te winnen. Dit betekent niet dat ik de wet van God heb losgelaten, maar dat ik mij heb onderworpen aan de wet van Christus. 22 Voor de zwakken ben ik zwak geworden om hen te winnen. Ik ben voor iedereen wel íets geworden, om in elke situatie althans enkelen te redden. 23 Ik doe alles voor het evangelie om ook zelf aan de beloften ervan deel te krijgen.

In de tijd van Paulus waren dat een aantal belangrijke culturen: de Arabische, bedoeïenencultuur; de Joodse cultuur waaruit hijzelf kwam, gestempeld door de Torah; en de Griekse, heidense cultuur met een ingewikkelde godenwereld en allerlei filosofieën.
Je leest dat Paulus allerlei dingen doet, waarvan wij misschien zouden schrikken. Hij eet offervlees bij mensen, wat uit de tempels komt. Hij bezoekt de godenbeelden in Athene en sluit daarbij aan. Hij past zich elke keer weer aan om in elke cultuur duidelijk te maken wat het betekent dat Jezus de Heer is.

* * * * * * * * *

volgende keer verder!