de draak

Mijn zoon van acht jaar 

heeft een lievelingshoofdstuk 

uit de bijbel 

dat hij al wel tientallen malen 

heeft gelezen. 

Het is niet het verhaal van David en Goliath 

en ook niet een genezingsverhaal van Jezus. 

Het is Openbaring 12. Huh? 

Ja, want daar gaat het tenminste over draken in de bijbel! 

Hij leest het regelmatig, 

en ook al begrijpt hij er niet zoveel van, 

hij vindt het prachtig. 

Dat gevecht met de draak, Michaël en zijn engelen 

en gelukkig weet hij ook van de overwinning aan het einde van het bijbelboek.

Ik begrijp vaak niet zoveel van Openbaring. 

En ik lees het dus eigenlijk zelden. 

Het roept bij mij vooral aarzelingen op, 

omdat zoveel christenen er zulke stevige stellingen op na houden 

rond dit bijbelboek en wat er in de toekomst wel of niet zal gebeuren. 

Ik probeer me daar maar verre van te houden.

Lees hier verder

eng-spannend, totdat...

Wij hebben meestal de neiging om een nieuw begin
positief te duiden.
Leuk-spannend, verfrissend en uitdagend.

Maar dat geldt natuurlijk niet altijd.
Nieuwe dingen kunnen ook eng-spannend,
onrustig en verwarrend zijn.
Voor de ene persoon meer dan voor de andere;
in de ene situatie meer dan in de andere.

In het oudste evangelie (Markus)
is de opstanding van Jezus
in eerste instantie verwarrend en beangstigend.

Dat de vrouwen schrikken van de engel
is ‘normaal’.
In de Bijbel schrikken mensen altijd,
als ze een engel zien.
De eerste woorden van de engel zijn meestal:
wees niet bang.
Zo ook nu.

Maar als de engel dan zijn boodschap vertelt,
dat Jezus uit de dood is opgestaan –
dan worden ze pas echt bang.
Ze weten niet hoe snel ze naar buiten moeten rennen.
Ze vluchten bij het graf weg
‘bevangen door angst en schrik‘.
Er staat zelfs dat ze zo erg geschrokken zijn
dat ze tegen niemand iets zeggen.
Blijkbaar is de opstanding zo vreemd voor ze
dat ze vooral terugschrikken
en de gedachte wegduwen.
Helemaal geen uitdagend nieuw begin!

lees verder op sestra...

[paasmeditaties van alle schrijvers]