nogmaals: omgevallen beker

tja... dat leek natuurlijk heel leuk

niet meer boos worden als er bekers omvallen

gewoon het ze laten opslurpen met een rietje...

maar wat als je zoon

een sjaal gebruikt

als lasso

en de chocolademelk

(die wij bijna nooit drinken

want het vlekt zo -

maar -

het was zo koud

dat ik het op had gewarmd)

van de tafel sleurt

over de grond

en mijn spijkerbroek

wat doe je dan?

...

toen werd ik toch boos

want ik vind dat dit echt niet de bedoeling is

trouwens...

boosheid vind ik op zich ook niet erg

sommige dingen zijn het waard om boos over te zijn

als mensen grenzen over gaan

of kinderen dingen bewust doen die niet mogen

is er niets mis mee om te laten merken dat dat verkeerd is

ik probeer de kinderen alleen wel te leren:

"als je boos bent, moet je extra goed opletten"

ze zijn natuurlijk regelmatig boos op elkaar

en daarin zijn volwassenen en kinderen gelijk

door boosheid laat je je zomaar meeslepen

dus die zin zeg ik regelmatig

christi kent 'm wel uit haar hoofd

"als je boos bent, moet je extra opletten"

dat komt uit de bijbel; lees hier maar na

en als ouder is een andere overweging ook nog belangrijk
maak ik mijn kinderen bang?
als ouder heb je altijd een andere positie
zomaar kan je boosheid vooral landen
als iets waar kinderen bang van worden
bang van jou worden
en dat is natuurlijk niet de bedoeling!

vinden jullie dat ook?

of zitten jullie daar anders in?

ik ben wel benieuwd hoe jullie met het fenomeen 'boosheid richting kinderen' omgaan

maar goed...

terug naar die chocospetters

opslurpen van de vloer vond ik niet zo'n goed idee

dus: schoonmaakteiltje gepakt

en doekjes

en de kinderen wilde het zowaar zelf schoonmaken

dikke pret

ik hoop maar dat ze geleerd hebben hoe vies chocolademelk is

en ook hoe lekker het is

om het gewoon zelf op te drinken ;)

omgevallen beker

omgevallen bekers
vaak de lastigste momenten
om je humeur te bewaren
toch?!

in de moedercursus dit jaar vertelde R in het praatje dat het ook een soort van 'check' is
hoe ga ik om met omgevallen bekers?
dat zegt veel over hoe je zelf het goede voorbeeld geeft
ongeduld versus geduld
boosheid versus begrip
schreeuwen versus tot rust komen

hier vallen regelmatig bekers om

en ik kan daar verschrikkelijk chagrijnig van worden

"drink nou je drinken eens op!"

"ga jij eens even snel op de gang zitten!"

"hoe vaak heb ik het nou al gezegd!"

"jaaaaa hoor"

terwijl het deels mijn eigen schuld is

ik moet ze zelf gewoon consequenter leren om je drinken meteen op te drinken

en het zelf ook doen...

gister gebeurde het weer

yoki die omviel

deels over een puzzel heen

ik wilde al uitvallen

maar was er net op tijd bij

en we maakten er maar iets leuks van

alledrie de kinderen een rietje gegeven

en samen hebben ze de yoki van de tafel geslurpt

lachen!

ik kan alsnog rustig zeggen dat je je drinken snel moet opdrinken

als je aan het puzzelen bent

maar de sfeer was niet meteen weg

ik werd er zelf vrolijk van

en merkte dat het bij mijzelf ruimte schepte

vast herkenbaar

of niet?!

moedercursus weer begonnen

gisterochtend is er weer een moedercursus van start gegaan!
vorig jaar was dat zo leuk en zinvol, dat we er weer mee bezig wilden.

vorig jaar ging het over geschenken. wat krijg jij van God en wil je graag aan je kind doorgeven? het ging toen over 5 begrippen: genade, inspiratie, geloof, oefening en dienstbaarheid.

dit jaar hebben we voor een wat praktisch onderwerp gekozen: ruimte en grenzen. we gebruiken daarvoor het boek van sarina brons-van der wekken.

de eerste ochtend was natuurlijk wat inleidend.
we luisterden 'vrij zijn' van marco borsato.
we luisterden naar een praatje over de eerste 2 hoofdstukken van het boek. wat ik wel mooi vond, was, dat er op een gegeven moment een cirkel op de grond werd getekend. dat is de ruimte die God ons geeft; daarin kunnen we vrij zijn en van het goede leven genieten. en natuurlijk is dat zo kostbaar dat het beschermd moet worden. grenzen doen dat; die beschermen kostbare zaken. de ruimte die God ons geeft is ook kostbaar én kwetsbaar en heeft dus grenzen en regels nodig.

na de koffie vertelden we elkaar hoe wij erin staan; zijn we vrouwen die erg van vrijheid houden of juist van regels en structuren. lastige vraag!
kun jij 'm voor jezelf beantwoorden?
het was vooral erg mooi om elkaars verhalen te horen; ook te horen hoe we ergens soms in gegroeid zijn of ontdekt hebben dat we nog heel wat bij te leren hebben.
juist om elkaar dan te bemoedigen is zo'n moedergroep zo supergoed!

aan het eind kregen we een tekst mee uit jesaja 40.
daar staat:
als een herder weidt hij zijn kudde:
zijn arm brengt de lammeren bijeen,
hij koestert ze, en zorgzaam leidt hij de ooien.

een tekst die ik al talloze keren gelezen heb.

maar de afgelopen weken heb ik 'm een paar keer met moeders gelezen.

moeders die zich vaak zorgen maken, zichzelf soms teleurstellen.

en zelf net zo goed op zoek zijn naar verzorging en veiligheid.

en dat staat hier!

de redder die komen zal, zal niet alleen voor de lammeren zorgen, maar ook voor de ooien. de moederschapen!

dat is toch wel het prettige van als christen moeders bij elkaar zijn. het gaat er niet om elkaar met prachtige verhalen en idealen om de oren te slaan. het gaat om bemoediging en inspiratie, juist ook vanuit wie de Heer zelf voor ons wil zijn.

ook voor deze cursus geldt trouwens: als je het leuk vindt, die in je eigen plek te organiseren - al het materiaal is gratis te ontvangen. alle verwerkingsvormen en indelingen; mail maar en je krijgt het (jannekeniemeijer@hotmail.com).