en nu is het even klaar
met de bloemen
de lachende kinderen
de zoete taarten
soms gaat er gewoon iets mis
ook in mijn jolige wereld
vandaag bedacht ik:
laat ik niet alleen de bloemenjurken
de gelukte foto's
en de grappige verhalen
hier plaatsen
soms gaat het gewoon mis
in ons geval
met de tanden
van anna
daar zitten gaatjes in!!!
erg treurig
er moet een tand getrokken worden
en gaatjes gevuld
zwarte dag
voor ons...
ik voelde me zo schuldig
zo tekortschieten
wilde de tijd wel terugdraaien
veel vaker poetsen
in één keer de beker leegdrinken
nooit meer iets anders dan kruidenthee
geen gebrek aan goede voornemens
en schuldgevoelens...
toen...
kwamen we in het ziekenhuis
het eerste verlossende woord van de tandarts was
"ik vind dit geen verwaarloosd gebit"
het laatste verlossende woord van de assistente was
"soms heb je gewoon pech"
pfff
dat was ik
ik liep even leeg
en voelde me weer wat lichter...
samenvattend:
er is een aantal oorzaken
voor die gaatjes
sommige liggen bij ons
sommige buiten ons
maar het blijft zo
dat er iets mis is gegaan
en dat het hartstikke stom
en mislukt voelt
en...
dat ik het al die weken
niet heb gemeld
hier op mijn blog
en misschien is dat nog wel stommer
vandaag sprak ik een vader
die verdriet had om een kind
met wie het niet goed ging
en die blij was als hij "lotgenoten" sprak
die snappen dat je niet altijd wilt uitwisselen
hoe goed het met je kinderen gaat
en welke successen ze boeken
au!
hoe doe ik dat op internet?
zijn de weblogs die ik lees (en schrijf) ook het uitwisselen van successen?
hoe ziet mijn facebook pagina eruit?
hoeveel ruimte geef ik op die manier
voor ouders
bij wie het anders gaat?
kunnen we als ouders ook onze mislukkingen aan elkaar vertellen?
ons verdriet over onze kinderen?
onze moeilijke momenten als het anders gaat?daar zat ik over te peinzen vandaag...
en ik deel het met jullie
jullie denken er ook vast wel eens over na.
