Posts tonen met het label delen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label delen. Alle posts tonen

maandag 7 oktober 2013

in de kring



Ik zal uw naam bekendmaken,
u loven
in de kring van mijn volk
[psalm 22,23]

kring... 

een jaar of drie geleden zijn we begonnen

mensen overal vandaan

het lot en de kerk brachten ons bij elkaar 
en we hadden er echt niet allemaal zo'n zin in
relaties gaan niet altijd vanzelf
ook in de kerk niet

maar...
op de een of andere manier
hebben we doorgezet
wijsheid gekregen
en creativiteit
en liefde
en doorzettingsvermogen 

eigenlijk hebben we vooral elkaar gekregen
van God

en dat is niet opeens super gemakkelijk
soms blijft het lastig
om elkaar te vinden
en écht van hart tot hart met elkaar te spreken

maar dan...
geeft God ons ook weer es een wonder

zoals de merklap

dat is toch zo'n prachtig verhaal!

de ene kringzus trouwde
en begon aan een merklap
maar...
haar huwelijk strandde... 
en de merklap belandde in de kast

in haar nieuwe huis
met haar nieuwe man
liet ze de merklap eens aan ons zien

de andere kringzus vond 'm prachtig
en beleeft dit jaar juist een huwelijksjubileum

dus weet je wat er gebeurde? 
de ene zus gaf 'm aan de andere
haalde de letters uit
en borduurde andere initialen

ik kan het niet eens opschrijven 
zonder tranen in mijn ogen

als kring gaven we de lijst
eromheen


en zo kwam de merklap
te pronk in een ander huis
voor een ander huwelijk

een prachtig beeld van onze kring
niet alles is goed
niet alles komt God

maar God is oneindig veel creatiever
wijzer
liefdevoller
en trouwer
dan de zooi die wij er vaak van maken

Ik zwijg niet over uw goedheid,
maar getuig van uw trouw
en uw hulp.
In de kring van het volk
verheel ik niet hoe liefdevol,
hoe trouw u bent.
[psalm 40,11]

ik ben God oneindig dankbaar
voor deze broers en zussen

van wie ik zoveel heb geleerd: 
gastvrijheid
vrolijkheid
doorzettingsvermogen
genieten
geduld 
dankbaarheid 




dinsdag 4 juni 2013

tanden en missers

all right
en nu is het even klaar

met de bloemen
de lachende kinderen
de zoete taarten

soms gaat er gewoon iets mis

ook in mijn jolige wereld

vandaag bedacht ik: 
laat ik niet alleen de bloemenjurken
de gelukte foto's 
en de grappige verhalen
hier plaatsen

soms gaat het gewoon mis

in ons geval 
met de tanden 
van anna

daar zitten gaatjes in!!!


erg treurig

er moet een tand getrokken worden
en gaatjes gevuld

zwarte dag
voor ons... 

ik voelde me zo schuldig
zo tekortschieten

wilde de tijd wel terugdraaien
veel vaker poetsen
in één keer de beker leegdrinken
nooit meer iets anders dan kruidenthee

geen gebrek aan goede voornemens
en schuldgevoelens... 

toen...
kwamen we in het ziekenhuis

het eerste verlossende woord van de tandarts was
"ik vind dit geen verwaarloosd gebit"

het laatste verlossende woord van de assistente was
"soms heb je gewoon pech"

pfff
dat was ik
ik liep even leeg
en voelde me weer wat lichter... 

samenvattend:
er is een aantal oorzaken 
voor die gaatjes
sommige liggen bij ons
sommige buiten ons

maar het blijft zo
dat er iets mis is gegaan 
en dat het hartstikke stom 
en mislukt voelt

en...
dat ik het al die weken
niet heb gemeld
hier op mijn blog

en misschien is dat nog wel stommer


vandaag sprak ik een vader
die verdriet had om een kind
met wie het niet goed ging

en die blij was als hij "lotgenoten" sprak
die snappen dat je niet altijd wilt uitwisselen
hoe goed het met je kinderen gaat
en welke successen ze boeken

au!

hoe doe ik dat op internet? 
zijn de weblogs die ik lees (en schrijf) ook het uitwisselen van successen? 
hoe ziet mijn facebook pagina eruit? 

hoeveel ruimte geef ik op die manier
voor ouders 
bij wie het anders gaat? 

kunnen we als ouders ook onze mislukkingen aan elkaar vertellen? 
ons verdriet over onze kinderen? 
onze moeilijke momenten als het anders gaat?

daar zat ik over te peinzen vandaag...
en ik deel het met jullie

jullie denken er ook vast wel eens over na.



vrijdag 5 november 2010

dank U Heer

wil ik een blogje over dankdag schrijven
ontdek ik - dat ik de camera kwijt ben
na een dag zoeken
dook ie op in de wandelwagen
pfjoeoeoeoe...

maar nu onze dankdag
mooie avond!

ik was de halve dag bezig geweest met koken
ik had gasten uitgenodigd
van onze nieuwe kring
leuk: nodig niet je vrienden uit, maar mensen die je misschien (nog) niet zo goed kent
en wie je het even gunt

weet je
je kunt al je geld naar een goed doel overmaken
en dat is ook echt goed! (lekker blijven doen, lieve lezer)
maar je kunt ook een beetje geld apart houden
lekker eten kopen
en mensen uitnodigen
samen feest vieren van wat God geeft
is dat niet wat Jezus zelf ook doet?
hij gaat eerst lekker eten bij zacheus
en zegt niet meteen: dat is vies geld, daar hoef ik niet van te eten
bij Jezus wordt het leven een feest
waar iedereen mee mag doen

ik ben daarover weer aan het denken gezet door het lezen van het boek van shane claiborne, "Hoe Jezus de wereld op zijn kop zet. En mijn leven ook"
ik moest daar een recensie voor schrijven
voor het blad waar ik aan meewerk
prachtig boek!
onrustbarend ook...

in de recensie schrijf ik:
Onrustbarend is het boek van Shane Claiborne. Hij vertelt hoe hij leeft in een gemeenschap van eenvoud (http://www.thesimpleway.org/) en hoe Bijbelteksten en christenen uit heden en verleden hem daartoe oproepen. Als we lezen dat Jezus en de eerste christenen alles deelden, waarom doen wij dat dan niet? Het probleem achter de kloof tussen rijken en armen in onze wereld ziet Claiborne niet zozeer als luxe versus armoede, maar als leven voor jezelf versus leven in gemeenschap. Pas als je anderen, levend in armoede en onrecht, ontmoet, ontstaat het verlangen om te delen. God heeft ons niet uit plichtsgevoel gered, maar uit liefde – laten wij ook vanuit liefde handelen. En daarin creatief zijn! Ik heb zelden een boek gelezen met zoveel creatieve en grappige ideeën gericht op een rechtvaardige verdeling in de wereld. Zijn pleidooi om ‘alledaags radicaal’ te zijn kan vervreemdend overkomen; niet elke lezer zal deze omkering van het establishment waarderen. Ik zou er toch voor willen pleiten dit boek als een uitnodiging te lezen: laat jezelf uitnodigen de waarden van liefde, vrede, gastvrijheid en gemeenschap in jouw leven een plek te geven. Claiborne vertelt zijn eigen verhaal niet als een blauwdruk, maar als een uitnodiging om zelf je eigen verhaal te herschrijven.

verder met dankdag :)
want daar ging deze blogpost tenslotte over

de tafel moest gedekt worden
met gasten moet het er natuurlijk wel een beetje mooi uitzien

damast van oma op tafel
servies van opa en oma op tafel
wijntje erbij
herfststukje met kaarsen

en... lekker eten!
ik had maar geen voorgerecht gedaan
dat kostte teveel tijd, zo voor de kerkdienst aan
maar wel:
  • coq au vin (maar dan met kipfiletjes en ipv fond gewoon bouillon hoor)
  • lekkere aardappels; ik dacht: laat ik toch voor het eerst in m'n leven opperdoezer kopen. heerlijk! maar mega veel werk om te schillen...
  • lekkere groenten: restje spruitjes, wat franse groente uit de oven, tomaatje
  • als dessert koffie met soort clafoutis


onze gasten hadden dit jaar zelf wijn gemaakt
en meegenomen!
superleuk en lekker

en na afloop mochten we allemaal iets opnoemen om God voor te danken
  • voor het bos
  • dat we bij opa en oma zijn geweest
  • voor Anna
  • dat de Irakezen toch niet uitgezet zijn
  • voor dit samenzijn
  • voor het lekkere eten

we lazen uit deze prachtige bijbel een verhaal: Jezus geeft vijfduizend mensen te eten
omdat Hij bidt tot God

citaat
Maar Jezus kende de Ene die al de vissen in de oceanen had gemaakt. En Jezus kende die Ene die helemaal in het begin alles uit niets gschapen had. Hoe moeilijk zou het voor Iemand als hij zijn om dit te doen?

citaat
Jezus deed een heleboel van zulke wonderen. Dingen waar niemand op rekende, die eigenlijk niet normaal waren.
Maar het was de gewoonste zaak van de wereld. Dit was toch wat God al deed vanaf het begin? Iets maken uit niets. De leegte pakken en die vullen. De duisternis veranderen in licht.

we dankten God
dat Hij elke keer weer onze duisternis verandert in licht
en liefde
en dat we dat mogen delen

en toen zongen we
"pap, hierbij past wel het lied 'in het begin lag de aarde verloren'?"
(lievelingslied van Christi)
en we zongen nog een liedje van Elly en de wiebelwagen
"ik ben dapper, dapper, dapper net als David"

en toen ontdekte Lief dat hij allang zijn preekpak moest aantrekken
en hollenvliegenrennen naar de kerk
daar was het ook mooi (van horen zeggen)
vier generaties danken
een meisje van 10 - een twintiger - een veertiger - een zestiger
met alle generaties handenvol dank
als je wilt, kun je de preek hier nalezen

en foto's maken lukte dus niet
camera kwijt...

gelukkig stuurde petra foto's
zo leuk!
je kunt hier haar blog van vorig jaar over dankdag lezen
en ik zal haar foto's er ook bij zetten
knutselen; op je krijtbordje tekenen waar je dankbaar voor bent

en een danktafeltje: leg daar nou eens alles op waar je dankbaar voor bent
laat je inspireren!