u loven in de kring van mijn volk[psalm 22,23] kring... een jaar of drie geleden zijn we begonnen mensen overal vandaan het lot en de kerk brachten ons bij elkaar en we hadden er echt niet allemaal zo'n zin in relaties gaan niet altijd vanzelf ook in de kerk niet maar... op de een of andere manier hebben we doorgezet wijsheid gekregen en creativiteit en liefde en doorzettingsvermogen eigenlijk hebben we vooral elkaar gekregen
van God
en dat is niet opeens super gemakkelijk soms blijft het lastig om elkaar te vinden en écht van hart tot hart met elkaar te spreken maar dan... geeft God ons ook weer es een wonder zoals de merklap dat is toch zo'n prachtig verhaal! de ene kringzus trouwde en begon aan een merklap maar... haar huwelijk strandde... en de merklap belandde in de kast in haar nieuwe huis met haar nieuwe man liet ze de merklap eens aan ons zien de andere kringzus vond 'm prachtig en beleeft dit jaar juist een huwelijksjubileum dus weet je wat er gebeurde? de ene zus gaf 'm aan de andere haalde de letters uit en borduurde andere initialen ik kan het niet eens opschrijven zonder tranen in mijn ogen als kring gaven we de lijst eromheen en zo kwam de merklap te pronk in een ander huis voor een ander huwelijk een prachtig beeld van onze kring niet alles is goed niet alles komt God maar God is oneindig veel creatiever wijzer liefdevoller en trouwer dan de zooi die wij er vaak van maken
ik ben God oneindig dankbaar voor deze broers en zussen van wie ik zoveel heb geleerd: gastvrijheid vrolijkheid doorzettingsvermogen genieten geduld dankbaarheid |
Posts tonen met het label delen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label delen. Alle posts tonen
maandag 7 oktober 2013
in de kring
Labels:
delen,
gemeenschap,
kerk,
kring
dinsdag 4 juni 2013
tanden en missers
all right
daar zat ik over te peinzen vandaag...
en ik deel het met jullie
jullie denken er ook vast wel eens over na.
en nu is het even klaar
met de bloemen
de lachende kinderen
de zoete taarten
soms gaat er gewoon iets mis
ook in mijn jolige wereld
vandaag bedacht ik:
laat ik niet alleen de bloemenjurken
de gelukte foto's
en de grappige verhalen
hier plaatsen
soms gaat het gewoon mis
in ons geval
met de tanden
van anna
daar zitten gaatjes in!!!
erg treurig
er moet een tand getrokken worden
en gaatjes gevuld
zwarte dag
voor ons...
ik voelde me zo schuldig
zo tekortschieten
wilde de tijd wel terugdraaien
veel vaker poetsen
in één keer de beker leegdrinken
nooit meer iets anders dan kruidenthee
geen gebrek aan goede voornemens
en schuldgevoelens...
toen...
kwamen we in het ziekenhuis
het eerste verlossende woord van de tandarts was
"ik vind dit geen verwaarloosd gebit"
het laatste verlossende woord van de assistente was
"soms heb je gewoon pech"
pfff
dat was ik
ik liep even leeg
en voelde me weer wat lichter...
samenvattend:
er is een aantal oorzaken
voor die gaatjes
sommige liggen bij ons
sommige buiten ons
maar het blijft zo
dat er iets mis is gegaan
en dat het hartstikke stom
en mislukt voelt
en...
dat ik het al die weken
niet heb gemeld
hier op mijn blog
en misschien is dat nog wel stommer
vandaag sprak ik een vader
die verdriet had om een kind
met wie het niet goed ging
en die blij was als hij "lotgenoten" sprak
die snappen dat je niet altijd wilt uitwisselen
hoe goed het met je kinderen gaat
en welke successen ze boeken
au!
hoe doe ik dat op internet?
zijn de weblogs die ik lees (en schrijf) ook het uitwisselen van successen?
hoe ziet mijn facebook pagina eruit?
hoeveel ruimte geef ik op die manier
voor ouders
bij wie het anders gaat?
kunnen we als ouders ook onze mislukkingen aan elkaar vertellen?
ons verdriet over onze kinderen?
onze moeilijke momenten als het anders gaat?daar zat ik over te peinzen vandaag...
en ik deel het met jullie
jullie denken er ook vast wel eens over na.
Labels:
delen,
fouten,
mislukking,
tanden
vrijdag 5 november 2010
dank U Heer
wil ik een blogje over dankdag schrijven
ontdek ik - dat ik de camera kwijt ben
na een dag zoeken
dook ie op in de wandelwagen
pfjoeoeoeoe...
maar nu onze dankdag
mooie avond!
ik was de halve dag bezig geweest met koken
ik had gasten uitgenodigd
van onze nieuwe kringleuk: nodig niet je vrienden uit, maar mensen die je misschien (nog) niet zo goed kent
en wie je het even gunt
weet je
je kunt al je geld naar een goed doel overmaken
en dat is ook echt goed! (lekker blijven doen, lieve lezer)
maar je kunt ook een beetje geld apart houden
lekker eten kopen
en mensen uitnodigen
samen feest vieren van wat God geeft
is dat niet wat Jezus zelf ook doet?
hij gaat eerst lekker eten bij zacheus
en zegt niet meteen: dat is vies geld, daar hoef ik niet van te etenbij Jezus wordt het leven een feest
waar iedereen mee mag doen
ik ben daarover weer aan het denken gezet door het lezen van het boek van shane claiborne, "Hoe Jezus de wereld op zijn kop zet. En mijn leven ook"
ik moest daar een recensie voor schrijven
voor het blad waar ik aan meewerk
prachtig boek!
onrustbarend ook...
in de recensie schrijf ik:
Onrustbarend is het boek van Shane Claiborne. Hij vertelt hoe hij leeft in een gemeenschap van eenvoud (http://www.thesimpleway.org/) en hoe Bijbelteksten en christenen uit heden en verleden hem daartoe oproepen. Als we lezen dat Jezus en de eerste christenen alles deelden, waarom doen wij dat dan niet? Het probleem achter de kloof tussen rijken en armen in onze wereld ziet Claiborne niet zozeer als luxe versus armoede, maar als leven voor jezelf versus leven in gemeenschap. Pas als je anderen, levend in armoede en onrecht, ontmoet, ontstaat het verlangen om te delen. God heeft ons niet uit plichtsgevoel gered, maar uit liefde – laten wij ook vanuit liefde handelen. En daarin creatief zijn! Ik heb zelden een boek gelezen met zoveel creatieve en grappige ideeën gericht op een rechtvaardige verdeling in de wereld. Zijn pleidooi om ‘alledaags radicaal’ te zijn kan vervreemdend overkomen; niet elke lezer zal deze omkering van het establishment waarderen. Ik zou er toch voor willen pleiten dit boek als een uitnodiging te lezen: laat jezelf uitnodigen de waarden van liefde, vrede, gastvrijheid en gemeenschap in jouw leven een plek te geven. Claiborne vertelt zijn eigen verhaal niet als een blauwdruk, maar als een uitnodiging om zelf je eigen verhaal te herschrijven.
verder met dankdag :)
want daar ging deze blogpost tenslotte over
de tafel moest gedekt worden
met gasten moet het er natuurlijk wel een beetje mooi uitzien
servies van opa en oma op tafel
wijntje erbij
herfststukje met kaarsen
en... lekker eten!
ik had maar geen voorgerecht gedaan
dat kostte teveel tijd, zo voor de kerkdienst aan
maar wel:
- coq au vin (maar dan met kipfiletjes en ipv fond gewoon bouillon hoor)
- lekkere aardappels; ik dacht: laat ik toch voor het eerst in m'n leven opperdoezer kopen. heerlijk! maar mega veel werk om te schillen...
- lekkere groenten: restje spruitjes, wat franse groente uit de oven, tomaatje
- als dessert koffie met soort clafoutis
en meegenomen!
superleuk en lekker
en na afloop mochten we allemaal iets opnoemen om God voor te danken
- voor het bos
- dat we bij opa en oma zijn geweest
- voor Anna
- dat de Irakezen toch niet uitgezet zijn
- voor dit samenzijn
- voor het lekkere eten
we lazen uit deze prachtige bijbel een verhaal: Jezus geeft vijfduizend mensen te eten
omdat Hij bidt tot God
citaat
Maar Jezus kende de Ene die al de vissen in de oceanen had gemaakt. En Jezus kende die Ene die helemaal in het begin alles uit niets gschapen had. Hoe moeilijk zou het voor Iemand als hij zijn om dit te doen?
citaat
Jezus deed een heleboel van zulke wonderen. Dingen waar niemand op rekende, die eigenlijk niet normaal waren.
Maar het was de gewoonste zaak van de wereld. Dit was toch wat God al deed vanaf het begin? Iets maken uit niets. De leegte pakken en die vullen. De duisternis veranderen in licht.
we dankten God
dat Hij elke keer weer onze duisternis verandert in licht
en liefde
en dat we dat mogen delen
en toen zongen we
"pap, hierbij past wel het lied 'in het begin lag de aarde verloren'?"
(lievelingslied van Christi)
en we zongen nog een liedje van Elly en de wiebelwagen
"ik ben dapper, dapper, dapper net als David"
en toen ontdekte Lief dat hij allang zijn preekpak moest aantrekken
en hollenvliegenrennen naar de kerk
daar was het ook mooi (van horen zeggen)vier generaties danken
een meisje van 10 - een twintiger - een veertiger - een zestiger
met alle generaties handenvol dank
als je wilt, kun je de preek hier nalezen
en foto's maken lukte dus niet
camera kwijt...
gelukkig stuurde petra foto's
zo leuk!
je kunt hier haar blog van vorig jaar over dankdag lezen
en ik zal haar foto's er ook bij zetten
knutselen; op je krijtbordje tekenen waar je dankbaar voor bent
en een danktafeltje: leg daar nou eens alles op waar je dankbaar voor bent
laat je inspireren!
Labels:
dankbaarheid,
dankdag,
delen,
recepten
Abonneren op:
Posts (Atom)

