op een zonnige zaterdagmiddag
kun je taart eten
(wat wij meestal erg lekker vinden ;-)
je kunt ook verkleden
(wat wij hier ook erg leuk vinden
zoals je ziet ;-)
maar je kunt ook een keertje gezond doen
dat vinden niet alle kinderen lekker
maar misschien kun je het ze een beetje leren
of een beetje gemakkelijk maken
bijvoorbeeld door het leuk te maken:
- mooie schaaltjes
- met lekker fruit (druiven, banaan, appel)
- lekkere groente (komkommer, wortel)
- vrolijke prikkertjes
het is zomer
en we hebben een mooie trampo
min of meer gekregen
driewerf hoera
allemaal springende kinders hier ;-)
enne... natuurlijk lopen ze niet de hele dag in pyama
(ja, als het aan hen ligt natuurlijk wel!)
maar ze waren op avondvierdaagse geweest
en daarna hebben we m nog opgezet
dus mochten ze in pyama nog even inspringen :-))
om te weten wat je je kinderen wilt meegeven
je hoort zoveel...
je leest zoveel...
je denkt zoveel...
soms weet je ook niet meer
wat nu voor jezelf het belangrijkste is
hoe kan God
voor mij
elke dag
belangrijk
zijn?
op de mooie dagen
als het danklied
zomaar door de auto schalt
maar ook op de lastige dagen
als ik niet weet
wat ik moet bidden
en het ergste zijn
misschien
wel
de drukke dagen
als ik God helemaal geen plek geef
in mijn leven
ik heb mensen om me heen nodig
laatst verwees ik al
naar de prachtige uitspraak
van hilary clinton
"it takes a village to raise a child"
ik zou 'm veranderen
"it takes a community to raise a child"
je kinderen hebben meer mensen nodig
dan jij alleen
stel toch dat ze alleen met jou opgezadeld zitten!
met jouw blinde vlekken
met jouw eigen geschiedenis
met jouw emoties
gelukkig hebben ze meer mensen
om op terug te vallen
om hun beeld van menszijn te bouwen
hun beeld van God
maar als moeder heb je ook
die gemeenschap nodig
mensen om je heen
die inspireren
die transparant zijn
heb jij die mensen?
mensen bij wie je een bakkie kunt doen?
met wie je via facebook inspiratie uitwisselt?
of mails stuurt
of op de raarste moment een prachtig telefoongesprek hebt?
misschien zijn het ook wel mensen die je nooit ontmoet
maar van wie je alleen maar teksten leest
ik heb wel een aantal mooie mensen om me heen!
lieve vrienden
prachtige broers en zussen in de Heer
'echte' broers en zussen en ouders
ik merk ook
hoe belangrijk voor mij papieren vriendinnen zijn
wier boeken en blogs ik lees
vrouwen (en mannen) die misschien totaal anders zijn dan ik
maar me wel kunnen inspireren
om vol te houden
om God te zoeken
om genade te aanvaarden en ervaren
één van die vrouwen is voor mij ann voskamp
misschien heb je weleens eerder over haar gelezen
ze heeft een tijdje geleden een boek geschreven
en dat is in het nederlands uitgekomen!
ik ben daar erg blij mee!
ann is een vrouw
die in de witte, grijze, maar juist ook zwarte momenten
van het leven
God zoekt en zich door God laat zoeken
in 2000 zijn we getrouwd (ik heb digitaal alleen een foto van mezelf ;-)
oktober
herfstig
en nu
waren er zomaar
12,5 jaar
voorbij
we vonden dat wel een moment voor een feestje! (en we dachten dat 18 mei wel een warme, zonnige dag zou zijn haha)
zoveel jaren liefde
en trouw
en zoveel mooie geschenken (kinderen vrienden familie waardevol werk mooie plek om te wonen en nog veel meer)
vonden we allemaal niet vanzelfsprekend
reden voor een feestje dus!
we huurden een oud kerkje
in een klein dorpje
nodigden mensen uit
vroegen ze om als kadootje
eten mee te nemen
en natuurlijk maakten we zelf nog wat
zo'n 3 kilo hoummous
als voorafje (je raadt het al, we hebben zojuist een week vegaburgers/ balletjes etc gegeten van de schalen hoummous die over waren ;-)
en we regelden zelf een bruidstaart (dat was het enige dat ik wilde op onze echte trouwdag hadden we daar geen geld voor gewoon vlaai van de multivlaai ook prima hoor!)
een prachtige bruidstaart was het!
ik kocht 50 gebloemde kringloopkopjes
en schreef er een tekst in
"mijn beker vloeit over
liefde [hartje getekend]
licht [sterretje getekend]
Leven!"
het leek me zo leuk
om iedereen een stuk taart te geven
en meteen een meeneem-kopje
geen weggooibekers
maar meeneem-kopjes ;-)
en voor de kinderen
had ik allemaal fleurige
vintage glaasjes
die ze ook mee mochten nemen
zo feestelijk!
we vragen iemand om piano te spelen
en bedachten een paar mooie liederen (natuurlijk bleken we volstrekt niet origineel te zijn we zongen nummer 1 en 3 uit de opwekking top 100 ;-)
we versierden de zaal
met alle gebloemde tafelkeden
die we de afgelopen jaren
hebben georven
ik trok 10 cm hoge hakken aan (en stopte een lager paar in mijn handtas)
we gingen erheen! het was een supertof feest!
allemaal leuke mensen (hilary clinton zei ooit "it takes a village to raise a child" variatie: "it takes a community to celebrate a marriage" ;-)
lekker eten
mooie liederen
toffe sfeer
relaxter dan de officiële trouwdag :-P
gewoon leuk!
wij hebben nogal de neiging ons leven vol te plannen
en zijn er niet zo goed in
om tijd voor elkaar te maken
dit was niet echt tijd voor twee ;-)
maar wel tijd om onze liefde te vieren
en erbij stil te staan
dus ik zou zeggen:
als er een jubileumpje nadert: vieren!
tegen:
welke kinderen 8+ willen meelezen
in een verhalenboek?
dat wilde christi wel
dus we lazen zo'n 20 verhalen
en vertelden welke we het leukst vonden
daarna koos de auteur
natuurlijk zelf
de verhalen voor in het boek
er werden tekeningen gemaakt
en het boek werd gedrukt
en er kwam zowaar
een exemplaar
bij ons de brievenbus binnenvallen
met handgeschreven bedankje
wat leuk!
christi helemaal trots...
ze heeft alle verhalen wel drie keer gelezen
favoriet blijft het eerste verhaal
de eerste keer dat we dat lazen
moest ze zó verschrikkelijk giechelen
om alle gekke dingen
dat die het leukste blijft...
"de toekan en de campingkok"
vinden wij een superleuk verhalenboek
echt voor achtplussers
verhalen met een bite
met humor, en fantasie
elke avond vertelt vader vrolijk zijn kinderen een verhaal
zij mogen bedenken:
een beroep, een dier, een plaats
