weekend wensen 31

op dit moment staat hier een enorme stapel verhuisdozen
in de kamer.
een stapel?
twee zelfs!

de komende weken worden al die dozen gevuld
met alles wat uit ons huis meegaat naar het nieuwe huis.
een groot deel van ons leven, dus.

dit thuis wordt leeg -
en we gaan een nieuw leeg huis
tot een thuis maken.

eigenlijk is het zo simpel ;-)

voor dit weekend wens ik je toe
dat je huis als een thuis voelt
voor jouzelf
en voor iedereen die er ook woont
of aan komt waaien

het fijne van een huis vol liefde,
is dat er altijd plaats voor meer mensen is. 

want dat doet liefde: 
ruimte maken voor mensen!

ik wens je een huis vol liefde, mensen en ruimte toe!

* * *

om te lezen: wat zijn de meest duurzame modeketens?
om te downloade: de HGJB maakte een online magazine over geloofsopvoeding
om te kijken: dit prachtige filmpje over de kleine Louise
om mee te bidden: deze klaagzang voor Nigeria
om te zien: je moeder dragen door de duinen...
om te bouwen: wat kun je allemaal maken van LEGO?
om te bakken: zien deze bloemenkoekjes er niet enig uit?

zet de deur van je huis maar open! weggeefactie!

in de afgelopen weken las ik
'zet de deur van je huis maar open!'
van arjen en annemarie ten brinke

een geweldig boek!

ik denk dat het voor veel van jullie zeer inspirerend is
lees hieronder maar de recensie
die ik schreef
voor de reformatie

ik heb het boek uit!
en het lijkt me leuk om dit boek door te geven
aan iemand van jullie

dus...
wie wil het hebben?

plaats een reactie onder dit bericht
en dan loot ik
zondag 13 april
als je wint, stuur ik het naar je op!

* * *

Er bestaan schoonmaakboeken vol handige tips: 

hoe je radiatoren schoonkrijgt 

en met welk schoonmaakmiddel je ramen echt gaan blinken. 

Als het over schoonmaken gaat, 

zijn praktische tips handig, 

die je direct kunt toepassen. 

Als het over een gastvrij leven gaat, 

is dat minder het geval. 

Ik denk dat niemand zit te wachten 

op een boek met honderd missionaire tips. 

Ik zou er in elk geval erg moe van worden 

en waarschijnlijk stoppen bij tip 23.

Ik denk dat je bij een onderwerp als gastvrijheid 

aan twee dingen behoefte hebt: 

aan de verbinding met God zelf,

de motivatie vanuit Gods gastvrijheid. 

En vervolgens aan mensen 

die Gods gastvrijheid integer belichamen.

In het boekje van Arjen en Annemarie ten Brinke zit het allebei. 

De kern van het evangelie 

en de belichaming door heel gewone mensen. 

De familie ten Brinke ging in een Vinex-wijk in Den Haag wonen, 

om daar namens de IZB een kerk te stichten. 

In dit boekje (103 pag) vertellen ze 

over hun belevenissen. 

Hoe de werkjes van Annemarie mislukten 

en hoe op een feestje alle kerkmensen samenklitten. 

De weerbarstigheid van de missionaire praktijk 

wordt buitengewoon herkenbaar verteld. 

Maar tegelijk blijft het ideaal: 

mensen opzoeken in hun leven, omdat God dat ook doet. 

Gastvrij zijn, omdat God zo ook is. 

Naast de anecdotes staan er bespiegelingen, bijbellessen en praktische aansporingen in. 

En natuurlijk ideetjes. 

Toch wel. 

Maar geen honderd.

God gebruikt iedereen die zich beschikbaar stelt. 

Ongeacht kwaliteiten, leeftijd of achtergrond. 

Dat is goed om te beseffen. 

Op welke manier? 

Dat is aan Hem. 

Je mag ontspannen met je relaties omgaan. 

Je leven met ze delen. 

Open zijn over je zwakheden. 

Vergeving vragen voor je fouten. 

God wil door onze kwetsbaarheden heen zijn kracht zichtbaar maken. 

 Hij kan ons gebruiken, zelfs onze zwakheden, om zijn doel te bereiken!

Arjen en Annemarie ten Brinke, Zet de deur van je huis maar open.

Ark Media 2013

hoeveel?

vandaag is de dag van de getallen
hoeveel partijen?
hoeveel bezuinigingen?

ik moet eerlijk zeggen dat ik veel op twitter heb gekeken
en veel radio heb geluisterd
en straks... ga ik overhemden strijken
en het debat op politiek24 luisteren...


maar... eerst een tekst over andere getallen
hoeveel?
hoeveel kinderen?

wij hebben 3 kinderen gekregen
drie momenten van verlangen
drie momenten van verwachting
drie momenten van blijdschap

we zijn ongelooflijk blij met deze drie mooie kleine mensen
in ons huis
in ons hart
in ons leven

ergens dringt zich dan de vraag aan je op:
en nu?
komt er nog een kind?
wil je dat?
willen we dat samen?

hoe beslis je zoiets eigenlijk?

ik ben er diep van overtuigd dat je kinderen niet maakt
maar krijgt
(en zelfs dat vind ik een merkwaardig woord
omdat het suggereert dat kinderen vervolgens van jou zijn)
het ontvangen van een kind in je huis
is iets om God dankbaar voor te zijn

teveel mensen om mij heen
hebben daarin
verdriet
pijn
leegte

het voelt soms ook een beetje gek
om zo'n belissing te maken

is het raar om nog een kind te krijgen?
raar naar mensen toe die zoveel moeite doen
en niet eens één kind krijgen

of is het juist raar om te belissen
géén kind meer te krijgen?
is dat egoïstisch?

ik weet wel zeker dat veel mensen hierover nadenken
misschien wel mee worstelen

en waarom hebben we het daar eigenlijk nooit over?

wanneer weet je dat het genoeg is?
wanneer besluit je de wieg echt weg te doen?

ik vind het zelf erg moeilijk om dat besluit te nemen
dus wie weet...
komt er nog eens een moment om de babykleertjes weer uit de doos te halen
maar misschien ook niet ;-)

uiteindelijk lijkt me
dat er niet zoveel mis mee is
om je gevoel daarin mee te laten spreken

heb je het gevoel dat je klaar bent
of is er nog ruimte voor een kind?

in ons hart is zeker nog ruimte
(in ons huis vast ook
als we even inschuiven met z'n allen ;-)

maar voor wie?

dat is voor mij echt de moeilijke vraag

ik zie er tegenop om een groot gezin te hebben
en geen tijd meer voor anderen
om zo'n groot huis te moeten hebben
dat we enorm veel tijd kwijt zijn om de hypotheek te moeten betalen
grote auto
enzovoort

heb ik dan nog ruimte voor een Europa Kinderhulp gastje?
voor mensen om me heen
mensen te eten vragen
niet de hele week alleen met werk en kinderen bezig zijn...

kunnen jullie je dat voorstellen?
of is het onzin?

en... eerlijk is eerlijk
ik zie er ook tegenop
die tijd van verwachting...
niet zeker weten
hoe het zal gaan

het is zeker niet vanzelfsprekend
dat moeder en kind gezond zijn
ook dat vind ik erg spannend

van dichtbij hebben we meegemaakt
dat je dag moet zeggen

kunnen jullie je dat voorstellen?
of herkennen jullie dat helemaal niet?

* * *

en wat heeft geloof hiermee te maken?
en God?

alles natuurlijk!

ik geloof niet dat God alleen vindt
dat we maar zoveel mogelijk kinderen moeten krijgen

ik denk zeker dat we volop eigen verantwoordelijkheid hebben
om te beslissen hoe we ons leven invullen
met wie we trouwen
welke baan we hebben
en ja, ook hoe we het doen met kinderen

God geeft geen regel als het gaat om het krijgen van kinderen
gelukkig maar!
in de bijbel kun je wel verhalen lezen
en een indruk krijgen
van wat bij het evangelie past

ik geloof dat God liefde is
en liefde geeft
dat als God mensen liefde geeft
er altijd iets uit te delen is

het krijgen van kinderen
heeft voor mij met gastvrijheid te maken
in onze liefde is ruimte voor meer
kinderen van onszelf
kinderen van anderen
mensen

* * * 

eigenlijk ben ik met deze blogtekst vooral benieuwd

hoe doen jullie dat?

hoe neem je je gevoel serieus?
of is er een bepaald uitgangspunt belangrijk voor je?


of vind je het eigenlijk raar om hierover te praten?

experiment 1: logeermeisje

deze zomer was de zomer van de experimenten
ik kan er zo drie noemen
- logeermeisje
- New Wine zomerconferentie
- kamperen met kinderen

laat ik om de beurt er wat over vertellen
heb ik mooi weer wat blogposts gevuld ;-)

allereerst ons logeermeisje

al vanaf dat ik een jaar of 14 ben
wil ik graag 'later' voor een pleegkind zorgen
een kwetsbaar kind
dat een andere omgeving nodig heeft

maar ja... 
dat is best een grote beslissing
eentje waar lief achter moet staan
waar de kinderen mee moeten kunnen omgaan
en wat ikzelf ook zou moeten kunnen...

bovendien werd ons aangeraden eerst 'klaar' te zijn
met zelf kinderen krijgen
en tja...
wanneer ben je daar klaar mee?
(daar kan ik wel een ander verhaal over schrijven
ander keertje misschien...)

deze winter hoorde ik via-via over europa kinderhulp
een organisatie die ervoor zorgt
dat kinderen op vakantie kunnen
bij gastouders
kinderen, die anders niet op vakantie kunnen
omdat de situatie thuis er niet naar is
wat financiën of sociale situatie betreft

dat leek me wel wat!
informatiepakket aangevraagd
ons opgegeven voor een gesprek
en voor we het wisten waren we enthousiast!

degene die ik sprak raadde een frans kindje aan
die komt voor de schoolvakanties
dat betekent dat je er zelf druk mee bent
maar dat je ook zonder je eigen kinderen
wat met het logeerkind kunt doen

dus is er drie weken een frans meisje bij ons in huis geweest

een meisje ongeveer even oud als onze dochter (6)
dat was leuk: ze konden samen spelen, slapen, lachen
maar soms ook erg lastig
een ander kind brengt competitie binnen
zeker een kind uit een woonsituatie die niet heel veilig is
en de taal is dan zeker een barrière
(wij snappen weer helemaal
waarom ze altijd afraden
een pleegkind op te vangen
in de leeftijd van één van je eigen kinderen)

over het algemeen kan ik zeggen:
het was een mooie tijd!
en we zouden het zo weer doen!
misschien lukt het volgend jaar wel weer
en misschien kan hetzelfde meisje wel weer komen
zou mooi zijn

het was voor mijzelf een goede oefening
ben ik echt gastvrij?
ook als het mijn eigen vrije tijd kost?
ook als ik merk dat mijn kinderen het moeilijk vinden?
ook als ik er weinig voor terugkrijg?
lukt het me om de taal van dit kind te spreken?
(en dan niet alleen letterlijk natuurlijk)
lukt het me om dit kind in liefde te zoeken
ook als het irritante gewoontes heeft?
kan ik accepteren dat ik een kind niet hoef op te voeden
er alleen maar drie weken voor hoef te zorgen?

allemaal lastige vragen
waar ik nog wel even op kan kauwen...
een pleegkind ontvang je gelukkig niet zomaar...

tegelijk moest ik een boek lezen
voor een recensie in het nederlands dagblad

een boek van robert vosloo over gastvrijheid

een moeilijk boek, met veel theologie en filosofie
en ook uitdagend voor de huidige politiek en samenleving

tegelijk troffen een aantal uitspraken me
gastvrijheid gaat niet vanzelf

De ander is degene die mij mijn vrijheid ontneemt; de ander is degene die schuldgevoelens oproept; de ander is degene die verantwoordelijkheid en verplichtingen met zich meebrengt waar ik geen zin in heb of geen kans toe zie. Daarom is gastvrijheid, als openheid voor de ander of de vreemdeling iets wat meestal niet aangeboren is.  (pag 24)

echte gastvrijheid
kan alleen als je erkent
dat je zelf vreemdeling bent
vreemdeling op Gods aarde
gast van Gods liefde

het is de liefde van God zelf
voor ons vreemdelingen
met rare manieren
die niet zomaar afgeleerd zijn
die ons dringt ons huis en hart open te stellen

het evangelie breekt muren af
en gooit deuren open

wat dat betreft
kun je nog wat verwachten
als je je hart aan Jezus geeft!

uitdagende gastvrijheid

in de situatie van een nieuwe baan voor beiden,
lukt het me niet goed om met bloggen weer een soort regelmaat te ontwikkelen
zomaar is de avond weer voorbij met allerlei meer of minder nuttige dingen

al een tijdje denk ik na over een blogpost rond het thema 'gastvrijheid'

(wellicht zelfs meer blogsposten,

maar laat ik meer niets meer toezeggen ;)

ik herinner me dat ik ooit in een trouwdienst in een hervormde kerk was

daar werd een of ander nieuw formulier gelezen

ik weet nog hoe het me trof dat daar stond dat het echtpaar de roeping ontving

om gastvrij te zijn

wellicht richting kinderen als ze die zouden krijgen

maar vooral richting allerlei mensen die van hun liefde zouden kunnen meegenieten

dat heeft me nooit losgelaten

een relatie van liefde geeft ruimte

voor de man en de vrouw zelf

maar er ontstaat vanzelf ruimte voor meer mensen, kinderen

herken je dat?

ik merk namelijk ook dat er zomaar een tegengestelde richting is

een ander gevoel kan optreden

een relatie die op zichzelf gericht wordt

een gezin dat alleen maar met zichzelf bezig is

de bijbel noemt dat zonde

zo hard zou ik het wel willen zeggen

alleen maar met jezelf bezig zijn

maarten luther tekende de zondige mens als de in zichzelf gekromde mens

hij ziet alleen zichzelf

niet de rest van de wereld en ook niet God

genade betekent rechtvaardigheid: weer rechtop kunnen staan

recht voor God

recht voor de wereld om je heen

ik denk dat wij in een wereld leven

die zo vol drukte is

en zo vol romantische en andere idealen

dat relaties en gezinnen zomaar in die zonde kunnen vallen

zomaar alleen met zichzelf bezig kunnen zijn

bekering is nodig

bekering betekent niet alleen iets tussen jou en God

maar ook in jouw relaties

in hoe je je huwelijk vormgeeft

in hoe je gezin functioneert

en het heeft dus ook te maken met hoe je richting anderen bent

ben je gesloten?

maak je eigenlijk weinig tijd voor anderen?

heb je je hele leven volgepland met dingen waarvan jij denkt dat ze belangrijk zijn?

soms zijn ze ook belangrijk!

zorg voor je gezin is zeker belangrijk!

werken is ook belangrijk!

rust en stilte zeker ook!

maar er mist iets in je leven

als er geen ruimte meer is voor de ander

voor de Ander

is die ruimte er?

God wil jou meenemen in een heel andere beweging

de beweging van de liefde

je weet niet van tevoren wat er zal gebeuren

wie er op je pad komt

en hoe het zal zijn

een avontuur!

God wil in jouw leven een bron van liefde zijn

die overvloeit

altijd weer naar anderen toe

wij denken vaak: ach, een gezin heeft het zo druk!

die moeten we maar niet meer belasten

maar je kunt het ook anders zien: een gezin heeft zoveel liefde

daar kunnen wel meer van meegenieten!

en wat maakt het ook uit...

of je 2 kinderen een verhaaltje voor leest - of 4

(en dan eens niet dat leuke vriendinnetje, maar dat meisje dat altijd wat door de buurt wandelt, op zoek naar speelkameraadjes, omdat vader en moeder geen tijd hebben)

of je voor je eigen gezin kookt - of voor 2 mensen meer

(en dan eens niet die leuke nieuwe mensen uit de kerk, maar die mensen die je eigenlijk niet zo aardig vindt en ook altijd wat te zeuren hebben, zij hebben juist die liefde nodig!)

of je met één auto gaat wandelen of nog een paar mensen meevraagt

(en dan niet je vrienden, maar die mensen van wie je weet dat ze het best zwaar hebben en er zelf niet zo gemakkelijk uitgaan)

ik zeg niet dat ik het altijd goed doe

zomaar is er weer een week voorbij

zonder dat ik iemand heb uitgenodigd

ik moet mezelf disciplineren en oefenen om gastvrij te zijn

om meer inkopen te doen, zodat ik altijd iets lekkers extra kan maken

ik moet mezelf ook oefenen om mensen uit te nodigen met wie het niet vanzelf gaat

om te investeren in relaties

maar...

de afgelopen jaren heb ik ook zoveel momenten van zegen ervaren!

we hebben de Geest van Jezus ontmoet

Jezus, die de voeten waste van zijn leerlingen

de Geest die waait waarheen hij wil

en nieuwe scheppingen tot stand brengt

kinderen die blijven eten

en dan natuurlijk ook een bijbelverhaal horen

"onder het Woord zijn"

mensen die blijven eten

en zich opgenomen voelen

eenzaamheid doorbroken

mooie ontmoetingen met mooie mensen

onverwachte kadootjes!

ik zou jullie, als vaders en moeders, willen uitdagen tot die avontuurlijke gastvrijheid

ontvang mensen en ontdek dat je Jezus zelf ontvangen hebt!

ter inspiratie nog een filmpje van het liedje 'the sheep and the goat' van keith green, vanuit matteus 25

prachtige tekst, prachtig lied!