Posts tonen met het label bezorgdheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bezorgdheid. Alle posts tonen

donderdag 26 april 2012

hoeveel?

vandaag is de dag van de getallen
hoeveel partijen?
hoeveel bezuinigingen?

ik moet eerlijk zeggen dat ik veel op twitter heb gekeken
en veel radio heb geluisterd
en straks... ga ik overhemden strijken
en het debat op politiek24 luisteren...


maar... eerst een tekst over andere getallen
hoeveel?
hoeveel kinderen?

wij hebben 3 kinderen gekregen
drie momenten van verlangen
drie momenten van verwachting
drie momenten van blijdschap

we zijn ongelooflijk blij met deze drie mooie kleine mensen
in ons huis
in ons hart
in ons leven


ergens dringt zich dan de vraag aan je op:
en nu?
komt er nog een kind?
wil je dat?
willen we dat samen?

hoe beslis je zoiets eigenlijk?

ik ben er diep van overtuigd dat je kinderen niet maakt
maar krijgt
(en zelfs dat vind ik een merkwaardig woord
omdat het suggereert dat kinderen vervolgens van jou zijn)
het ontvangen van een kind in je huis
is iets om God dankbaar voor te zijn

teveel mensen om mij heen
hebben daarin
verdriet
pijn
leegte

het voelt soms ook een beetje gek
om zo'n belissing te maken

is het raar om nog een kind te krijgen?
raar naar mensen toe die zoveel moeite doen
en niet eens één kind krijgen

of is het juist raar om te belissen
géén kind meer te krijgen?
is dat egoïstisch?

ik weet wel zeker dat veel mensen hierover nadenken
misschien wel mee worstelen

en waarom hebben we het daar eigenlijk nooit over?

wanneer weet je dat het genoeg is?
wanneer besluit je de wieg echt weg te doen?

ik vind het zelf erg moeilijk om dat besluit te nemen
dus wie weet...
komt er nog eens een moment om de babykleertjes weer uit de doos te halen
maar misschien ook niet ;-)

uiteindelijk lijkt me
dat er niet zoveel mis mee is
om je gevoel daarin mee te laten spreken

heb je het gevoel dat je klaar bent
of is er nog ruimte voor een kind?

in ons hart is zeker nog ruimte
(in ons huis vast ook
als we even inschuiven met z'n allen ;-)

maar voor wie?

dat is voor mij echt de moeilijke vraag

ik zie er tegenop om een groot gezin te hebben
en geen tijd meer voor anderen
om zo'n groot huis te moeten hebben
dat we enorm veel tijd kwijt zijn om de hypotheek te moeten betalen
grote auto
enzovoort

heb ik dan nog ruimte voor een Europa Kinderhulp gastje?
voor mensen om me heen
mensen te eten vragen
niet de hele week alleen met werk en kinderen bezig zijn...

kunnen jullie je dat voorstellen?
of is het onzin?

en... eerlijk is eerlijk
ik zie er ook tegenop
die tijd van verwachting...
niet zeker weten
hoe het zal gaan

het is zeker niet vanzelfsprekend
dat moeder en kind gezond zijn
ook dat vind ik erg spannend

van dichtbij hebben we meegemaakt
dat je dag moet zeggen

kunnen jullie je dat voorstellen?
of herkennen jullie dat helemaal niet?

* * *

en wat heeft geloof hiermee te maken?
en God?

alles natuurlijk!

ik geloof niet dat God alleen vindt
dat we maar zoveel mogelijk kinderen moeten krijgen

ik denk zeker dat we volop eigen verantwoordelijkheid hebben
om te beslissen hoe we ons leven invullen
met wie we trouwen
welke baan we hebben
en ja, ook hoe we het doen met kinderen

God geeft geen regel als het gaat om het krijgen van kinderen
gelukkig maar!
in de bijbel kun je wel verhalen lezen
en een indruk krijgen
van wat bij het evangelie past

ik geloof dat God liefde is
en liefde geeft
dat als God mensen liefde geeft
er altijd iets uit te delen is

het krijgen van kinderen
heeft voor mij met gastvrijheid te maken
in onze liefde is ruimte voor meer
kinderen van onszelf
kinderen van anderen
mensen

* * * 

eigenlijk ben ik met deze blogtekst vooral benieuwd

hoe doen jullie dat?

hoe neem je je gevoel serieus?
of is er een bepaald uitgangspunt belangrijk voor je?


of vind je het eigenlijk raar om hierover te praten?



vrijdag 17 december 2010

film op vrijdag: kwetsbare kinderen


moeilijk als je je zorgen maakt over je kinderen...
natuurlijk doen we dat allemaal
ik wel in elk geval
ontwikkelt ze zich goed?
ligt ze goed in de groep?
kan hij zich goed concentreren?
we zijn vast allemaal goed in het bedenken van rampscenario's rond onze kinderen

sommige ouders hebben ook speciale redenen om zich zorgen te maken
over hun kinderen
omdat een kind niet zo goed meekomt
omdat een kind ziek is
omdat een kind zich niet zo goed redt in de groep

ik denk dat we van veel van die ouders veel kunnen leren
vertrouwen
doorzettingsvermogen
liefde

mijn oom en tante zijn ook zulke mensen
zulk oog als zij hebben voor kwetsbaarheid
en hart...
ik heb echt veel bewondering voor ze

mijn tante is vorige week bij dominee arie geweest
hieronder het promo filmpje



en onder deze link kun je het hele programma zien
je kunt de liederen doorscrollen als je alleen de gesprekken wilt zien
(heb ik ook gedaan, moet ik toegeven)

ik weet dat er ouders deze weblog lezen die zich ook zorgen maken
ik hoop zo dat ze zich niet alleen voelen
maar dat ze herkenning proeven bij anderen
en begrip
bij anderen
bij God

als je dit nu leest
en denkt: hier kan ik wel iets over vertellen...
doe dat dan!
stuur me een mail en schrijf een blogpost

over omgaan met kwetsbaarheid bij je kind en je eigen angsten
ik ben benieuwd!

maandag 26 april 2010

bezorgdheid, mythen en aandachtig luisteren

gister las ik uit het boekje van charles spurgeon, 'het chequeboek van de bank des geloofs'. (ik moet eerlijk bekennen dat ik die op de wc heb gelegd, zodat ik elke dag even zijn meditatie kan lezen... werkt voor mij geweldig ;-)

het ging over spreuken 20 vers 7: de rechtvaardige wandelt steeds in zijn oprechtheid; welgelukzalig zijn zijn kinderen na hem.

spurgeon zegt dan: bezorgdheid over ons gezin is natuurlijk, maar wij zullen er wijs aan doen als wij die veranderen in zorg voor ons eigen karakter.

het raakte me. hoe vaak ben ik bezig allerlei dingen voor de kinderen te bedenken; hoe ons gezin perfecter kan draaien. maar wat voor bezorgdheid is dat? kan ik niet beter bij mezelf beginnen en erover nadenken hoe dicht ikzelf bij Jezus leef...

op diezelfde dag las ik iets over het boek 'parenting is your highest calling: and eight other myths that trap us in worry and guilt' (je hoogste roeping is het ouderschap - en nog 8 mythes die je met een enorme zorg en schuldgevoel achterlaten).
leslie leyland fields benadrukt dat het niet je hoogste roeping is om moeder te zijn, maar kind van God.
(ik geloof dat ik dit boek maar ga bestellen; misschien een mooi kado voor moederdag. op deze site bestel ik trouwens engelse boeken; dan heb je geen verzendkosten)

tegelijk las ik vanmorgen in deuteronomium; het bijbelboek dat ik al bijna een jaar wekelijks bestudeer (en ik ben nu bij hoofdstuk 11...). deut 11 vers 13: indien gij nu aandachtig luistert naar de geboden die ik u heden opleg...

het 'aandachtig luisteren' bleef haken.

hoe snel ben ik al niet bezig met over welke geboden het dan gaat en hoe ik dat allemaal moet gaan doen...
maar de vraag die het begin van deze tekst me dan stelt is: hoe vaak luister je aandachtig?

op de één of andere manier kwamen deze drie dingen samen.
  • wil ik een perfect gezin, of wil ik vooral zelf dichtbij God leven
  • is mijn hoogste roeping het moederschap of vooral het zelf kind en volgeling zijn
  • ga ik meteen aan het werk of is er ook ruimte voor aandachtig luisteren
voor deze week neem ik me dus vooral om vooral zelf kind van God te zijn.
eerst zelf Gods koninkrijk te zoeken
en niet mijn gezin als een soort koninkrijkje op te bouwen
en dan zal God mij alles geven wat ik nodig heb

ik ben benieuwd of jullie mijn gedachtenkronkelweggetjes een beetje kunnen volgen en wat het bij je oproept...