Bijbelteksten leren

het nieuwe schooljaar is soms een moment om met iets nieuws te beginnen.
voor mij in elk geval wel.

ik probeer in elk geval weer op tijd uit bed te gaan,

zodat we alle tijd hebben om rustig aan te kleden, te eten en te bidden
voor we weg moeten ;-)

maar we zijn ook aan iets anders nieuws begonnen:

bijbelteksten.

geïnspireerd door de weblog van Johanna,

waar ze elke week laat zien
hoe ze rond een Bijbeltekst een stilleven maakt.
prachtig om te zien hoe creatief dat is!
soms een tekst die iets zegt over de tijd van het jaar
en altijd met grappig poppetjes of andere attributen.

onze oudste kinderen zijn nu bijna 7 en 4 jaar.

een prima leeftijd om Bijbelteksten te leren.
dat stond dus al lang op mijn verlanglijstje,
maar ik ben niet zo gestructureerd
en dit moet je wel echt elke week bijhouden…

ik kan jullie vertellen dat we al aan de derde tekst toe zijn

en dat het prima gaat!

we leren de tekst niet zomaar aan,

maar met gebaren.
die meestal samen met Lief worden bedacht
want maandag is papadag en ben ik met het ontbijt al naar mijn werk vertrokken.

viavia had ik weleens wat filmpjes gezien van kinderen die zelf gebaren bij de Bijbelteksten bedachten. Hilarisch!

hier kun je er eentje zien.
onze kinderen vinden het niet eens super grappig,
maar het werkt wel om er even wat speciaals van te maken.
bovendien leer je een tekst makkelijker als je er gebaren bij hebt.

eerder hadden we op het kastje naast de deur

vaak een viertafel
die stond een paar weken
en had met het gedeelte van het jaar te maken.
iets rond de christelijke feesten, de seizoenen, of bijvoorbeeld een verjaardag.
als je zoekt op ‘viertafel’ in deze weblog,
vind je wel wat voorbeelden.

ik merkte echter dat het ongestructureerde van een paar weken

de viertafel laten staan
niet echt werkte.
soms stond ie tijden en verstofte en verslofte alles.

tijd voor een wekelijkse Bijbeltekst dus!

met decoratie natuurlijk

we zijn begonnen met een tekst rond schoolgaan.

een tekst uit Spreuken waarin duidelijk wordt dat God degene is die wijsheid geeft.
op tafel stonden toen wat schriftjes en schoolspullen.

de tweede week hadden we in de keuken stapels valappels, peren en pompoenen die ik verwerkt had.

'oogst’ was toen dus het thema.
een vers uit psalm 67, een oogstpsalm, hebben we die week geleerd.

de afgelopen week ben ik druk bezig geweest met winterkleren.

alle kringloop- en tweedehands winkels hadden de winterkleren hangen,
dus ik ben heel wat rondjes geweest.
op het tafeltje ligt nu een stapeltje nieuwe kleren
en een tekst uit het NT:

“en bovenal, kleedt u in de liefde, want dat is de band die volmaakte eenheid geeft”.

komende week wil ik een tekst uit psalm 139 doen,

want aan het eind van de week
wordt onze oudste dochter alweer 7 jaar.
met wat fotoboeken en het geboortekaartje bijvoorbeeld.

ze wil graag dat het twee weken lang met haar verjaardag te maken heeft

en dat het ook echt een feest-tafel wordt.
dus de week erna zal het wel een tekst rond feestvieren worden;
en misschien kaarsjes en slingers op het tafeltje.

zijn er misschien meer gezinnen waar Bijbelteksten geleerd worden?

hoe doen jullie dat?

oogst - met recept vlierbessenjam

de afgelopen weken ben ik vaak in de buurt van de computer geweest (de keuken),
maar heb ik toch niet de tijd genomen om een blogje te schrijven.

ik heb namelijk enorm veel gekookt en gebakken!

wij wonen in een tamelijk landelijke omgeving

en dat betekent dat in de tijd van de oogst
overal fruit te koop / geef is.

een pedaalemmerzak vol valappels voor een euro.

pompoenen voor 5 euro; en dan echt joekels!

ik wordt daar altijd erg hebberig

en erg actief van.

trek mijn doos met bewaarde potjes ergens onder uit een kast,

kijk of ik nog geleipoeder heb
en sla aan het jam maken.

de afgelopen weken heb ik heel wat potjes jam en soep gemaakt.

staan allemaal prachtig in de kast te pronken.

waarom doe ik dat eigenlijk?

ik vind het gewoon leuk!

ik houd van dingen zelf maken

en jam of soep maken is gewoon tamelijk eenvoudig.

ik houd ook erg van koken

en mijn gezin zoveel mogelijk zelfgemaakte producten voorzetten.

je weet dan wat erin zit en het komt van dichtbij.

ik geniet ervan als iets uit de natuur dichtbij komt.

misschien romantische onzin,

maar ik kan daar echt van genieten!

ik vind het ook leuk om zelfgemaakte kadootjes weg te kunnen geven.

en potjes jam komen daar prima voor in aanmerking.

zeker als het een beetje aparte jam is, zoals vlierbessen of pompoen.

ik vind het ‘zonde’ om fruit dat aan de bomen hangt (vlierbessen)

of op de grond gevallen is (valappels)

zomaar te laten verrotten terwijl je het nog prima kunt verwerken.

natuurlijk kost dat iets meer moeite.

valappels zitten vol plekjes en wormen (!).

maar met een mesje en een hoop geduld

houd je er heerlijke jam / moes of iets anders aan over.

laat ik dan ook nog wat een recept geven.

Vlierbessenjam

ik pluk altijd een emmer of plastic zak vol trossen vlierbessen.

neem een schaar mee; dat plukt makkelijk.

zet de vlierbessen een dagdeel onder water, zodat alle beestjes verdwijnen.

je kunt nu gedachten wijden aan je potjes.

zoek potjes met deksels en was ze af.

was ze in elk geval altijd af met soda.

daarna kook je ze een paar minuten uit in een grote pan met kokend water.

je potjes zijn nu klaar voor gebruik.

daarna ris je de rijpe bessen.

pas op: groene bessen kunnen krampen geven,

dus die moet je echt eruit halen!

ik ris altijd met mijn handen omdat dat het meest precies is.

e rijpe bessen doe je in een ruime pan.

intussen maak je de appels klaar.
schil ze, haal de klokhuizen eruit en snijd ze in stukjes.
doe ze in de pan met bessen;
ongeveer twee derde bessen op een derde appels.

dan doe je de bessen met aanhangend water in een ruime pan

en breng je alles aan de kook.

als het kookt, laat je het nog ongeveer een kwartier doorkoken.

de bessen moet je kunnen kapotdrukken.

vervolgens zeef ik de hele massa met een roerzeef.

zo eentje van de kringloop.

de pitten blijven achter; je houdt een soort moes over.

ik spoel de pan nog eens goed uit (daar kunnen anders pitjes achterblijven)

en doe de moes daar weer in.

vervolgens voeg ik geleisuiker toe.

bij gewone geleisuiker gebruik je één op één;
een kilo moes en een kilo geleisuiker.
je moet de moes dus wegen / afmeten in een litermaat.
ik gebruik ook wel geleipoeder van Marmello
omdat je daar minder zoete jam van krijgt.
dan moet je even op de gebruiksaanwijzing kijken voor de verhouding.

de moes en de suiker breng je samen aan de kook.

je laat het een paar minuten doorkoken.

je hoeft niet te merken dat het dik wordt, dat gebeurt vaak pas in de potjes.

doe de jam voorzichtig in de potjes;
ik gebruik daar een jamtrechter voor.
draai meteen de dop op het potje en keer ‘m om.
laat ‘m zeker een kwartier staan.
door de hitte trekt de dop vacuüm.
als dat goed gaat is de jam wel een paar maanden houdbaar.
met geleisuiker soms langer houdbaar dan met geleipoeder.

gebruik: de jam is heerlijk op brood of beschuit.

maar ook in de yoghurt;

dan heb je op eenvoudige wijze een heerlijk toetje!

ook in de appeltaart;

onder de appels doe je een dikke laag van deze vlierbessen-appeljam.

en er zijn vast meer manieren denkbaar om iets lekkers met deze jam te doen!

nog wat extra tips:
- jampotjes spaar ik het hele jaar door.
- etiketjes maak je gemakkelijk zelf; doe eens gek en print een paar mooie
- met een lapje oude stof en een elastiekje om de dop heb je een leuk kadootje
- vraag ook anderen om mooie potjes
- ik heb ook een paar kleine weckpotjes die ik met rubberen ring en klemmetje doe; ziet er echt schattig uit! schuim daar de kringloopwinkels voor af
- voor leuke ideeën kijk ik op deze website van van Gilse
- teunie van eenvoudig leven is natuurlijk het grote voorbeeld!

succes ermee en laat het even weten als je het gemaakt hebt!

oproepje!

het blad waarin ik schrijf
heeft binnenkort een bijzonder nummer;
samen met een blad van een andere kerk

nu vind ik samenwerking tussen kerken
alleen maar positief
dus ik werk er graag aan mee

en al helemaal vanwege het thema: FAMILIE

ik ben gevraagd
(oké; ik heb mezelf aangeboden;)
om een artikel te schrijven
over huiselijke eredienst
spiritualiteit in je gezin - zeg maar...

daar gaat het op mijn weblog natuurlijk geregeld over
ik heb er dus veel zin in om wat gedachten op een rijtje te zetten

maar...
daarbij kan ik jouw hulp goed gebruiken!

- waar moet het over gaan?
- wat zijn vragen die jij rond spiritualiteit in je gezin hebt?
- hoe doe jij het? samen met je geloof bezig zijn...
- heb je tips?
- heb je moeilijke momenten?
- wat wil je weten en wat wil je delen?

als je reageert (ofwel bij de reacties, danwel in een aparte mail: jannekeniemeijer [at] hotmail [dot] com) geef dan even aan of ik die reactie ook in het artikel mag gebruiken...


alvast hartelijk dank!

experiment 1: logeermeisje

deze zomer was de zomer van de experimenten
ik kan er zo drie noemen
- logeermeisje
- New Wine zomerconferentie
- kamperen met kinderen

laat ik om de beurt er wat over vertellen
heb ik mooi weer wat blogposts gevuld ;-)

allereerst ons logeermeisje

al vanaf dat ik een jaar of 14 ben
wil ik graag 'later' voor een pleegkind zorgen
een kwetsbaar kind
dat een andere omgeving nodig heeft

maar ja... 
dat is best een grote beslissing
eentje waar lief achter moet staan
waar de kinderen mee moeten kunnen omgaan
en wat ikzelf ook zou moeten kunnen...

bovendien werd ons aangeraden eerst 'klaar' te zijn
met zelf kinderen krijgen
en tja...
wanneer ben je daar klaar mee?
(daar kan ik wel een ander verhaal over schrijven
ander keertje misschien...)

deze winter hoorde ik via-via over europa kinderhulp
een organisatie die ervoor zorgt
dat kinderen op vakantie kunnen
bij gastouders
kinderen, die anders niet op vakantie kunnen
omdat de situatie thuis er niet naar is
wat financiën of sociale situatie betreft

dat leek me wel wat!
informatiepakket aangevraagd
ons opgegeven voor een gesprek
en voor we het wisten waren we enthousiast!

degene die ik sprak raadde een frans kindje aan
die komt voor de schoolvakanties
dat betekent dat je er zelf druk mee bent
maar dat je ook zonder je eigen kinderen
wat met het logeerkind kunt doen

dus is er drie weken een frans meisje bij ons in huis geweest

een meisje ongeveer even oud als onze dochter (6)
dat was leuk: ze konden samen spelen, slapen, lachen
maar soms ook erg lastig
een ander kind brengt competitie binnen
zeker een kind uit een woonsituatie die niet heel veilig is
en de taal is dan zeker een barrière
(wij snappen weer helemaal
waarom ze altijd afraden
een pleegkind op te vangen
in de leeftijd van één van je eigen kinderen)

over het algemeen kan ik zeggen:
het was een mooie tijd!
en we zouden het zo weer doen!
misschien lukt het volgend jaar wel weer
en misschien kan hetzelfde meisje wel weer komen
zou mooi zijn

het was voor mijzelf een goede oefening
ben ik echt gastvrij?
ook als het mijn eigen vrije tijd kost?
ook als ik merk dat mijn kinderen het moeilijk vinden?
ook als ik er weinig voor terugkrijg?
lukt het me om de taal van dit kind te spreken?
(en dan niet alleen letterlijk natuurlijk)
lukt het me om dit kind in liefde te zoeken
ook als het irritante gewoontes heeft?
kan ik accepteren dat ik een kind niet hoef op te voeden
er alleen maar drie weken voor hoef te zorgen?

allemaal lastige vragen
waar ik nog wel even op kan kauwen...
een pleegkind ontvang je gelukkig niet zomaar...

tegelijk moest ik een boek lezen
voor een recensie in het nederlands dagblad

een boek van robert vosloo over gastvrijheid

een moeilijk boek, met veel theologie en filosofie
en ook uitdagend voor de huidige politiek en samenleving

tegelijk troffen een aantal uitspraken me
gastvrijheid gaat niet vanzelf

De ander is degene die mij mijn vrijheid ontneemt; de ander is degene die schuldgevoelens oproept; de ander is degene die verantwoordelijkheid en verplichtingen met zich meebrengt waar ik geen zin in heb of geen kans toe zie. Daarom is gastvrijheid, als openheid voor de ander of de vreemdeling iets wat meestal niet aangeboren is.  (pag 24)

echte gastvrijheid
kan alleen als je erkent
dat je zelf vreemdeling bent
vreemdeling op Gods aarde
gast van Gods liefde

het is de liefde van God zelf
voor ons vreemdelingen
met rare manieren
die niet zomaar afgeleerd zijn
die ons dringt ons huis en hart open te stellen

het evangelie breekt muren af
en gooit deuren open

wat dat betreft
kun je nog wat verwachten
als je je hart aan Jezus geeft!

estafette van de waarheid

ik dacht dat ik in de vakantie aan allerlei dingen toe zou komen.
nee - ik zal jullie niet vermoeien met alle lijstjes...
(jullie hebben vast ongeveer dezelfde)

in elk geval heb ik afgelopen zondagavond weer eens een hoofdstuk gelezen uit het boek 'What is a family?' van Edith Schaeffer.


en laat ik daar maar weer eens een blogje aan wijden.
eerdere blogposts over dit boek kun je vinden als je zoekt onder 'edith schaeffer' op deze weblog.

dit hoofdstuk ging over de waarheid
een gezin kun je met allerlei beelden karakteriseren
eentje daarvan is: estafette van de waarheid

in je gezin geef je altijd iets door
waardevrij bestaat niet
als je bepaalde waarden of gewoonten overboord zet
komen er anderen voor in de plaats
misschien wel de waarde van vrijheid, vrijblijvendheid, verandering
in plaats van discipline en vaste regels

edith schaeffer wijst ons op hebreeën 12,1-2:

Welnu dan, laten ook wij, nu wij door zo'n menigte van getuigen omringd worden, afleggen alle last en de zonde, die ons zo gemakkelijk verstrikt. En laten wij  met volharding de wedloop lopen die voor ons ligt, terwijl wij het oog gericht houden op Jezus, de Leidsman en Voleinder van het geloof. Hij heeft om de vreugde die Hem in het vooruitzicht was gesteld, het kruis verdragen en de schande veracht en zit nu aan de rechterhand van de troon van God.

je kunt het leven met een estafette wedstrijd vergelijken.
belangrijke punten zijn dan:

1. aan deze wedstrijd hebben eerder anderen mee gedaan; zij zijn zelfs al gefinished. er is een wolk van getuigen die de finish al gehaald heeft en toekijkt. Jezus zelf is daarbij. Hij bidt voor ons, als wij nog aan het rennen zijn.

2. het is niet alleen belangrijk dat Jezus voor ons bidt; het is ook belangrijk dat wij naar hem kijken. niet naar zijn lichaam, maar naar zijn Geest zoals die in de bijbel naar ons toekomt. dat geeft ons kracht om door te gaan.

3. in deze wedstrijd gaat het om een estafette: er wordt iets overgedragen. in de estafette van Christus wordt de waarheid overgedragen.

het gaat er dan om dat we als moeders en vaders ons realiseren dat we iets over te dragen hebben: de waarheid, Jezus zelf! we moeten die vlag niet laten vallen. we moeten ook niet iets anders dan die vlag overdragen.

edith schaeffer vertelt dan verder over aanwijzingen in de bijbel over het doorgeven van de waarheid. ze haalt veel teksten uit deuteronomium aan. misschien weet je wel dat dat bijbelboek eigenlijk het testament van mozes is. voor het volk israël het beloofde land inging en voordat mozes afscheid moest nemen, vertelde hij hen nog één keer alle belangrijke dingen die God hem had gezegd.

voor mezelf ben ik al twee jaar bezig in dit bijbelboek. ik dacht dat er vast waardevolle dingen voor moeders in zouden staan. en dat is ook zo!
ik heb er een dagboek bij en af en toe lees ik een pericoop, denk erover na en schrijf mijn gedachten op. soms schrijf ik ook een gebed op. meerdere malen heb ik er nieuwe en goede dingen van geleerd of werd ik verrast door het evangelie van Gods genade en leiding in dit bijbelboek.
aan te raden dus!

waar het edith schaeffer over gaat, is dat in deuteronomium veel aanwezingen voor ouders staan om hun kinderen de vlag van de waarheid over te dragen.
bijvoorbeeld in deuteronomium 4:

Luister, Israël! De HEERE, onze God, de HEERE is één! Daarom zult u de HEERE, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht. Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat. U moet ze als een teken op uw hand binden en ze moeten als een voorhoofdsband tussen uw ogen zijn. U moet ze op de deurposten van uw huis en op uw poorten schrijven.

dit woord uit de bijbel is natuurlijk ook een aansporing om veel met je kinderen samen te zijn. het christelijk geloof is niet een papiertje vol waarheden waar kinderen hun handtekening onder moeten zetten en die we ze dus uit hun hoofd moeten leren.
het christelijk geloof gaat erom dat Jezus Kurios is, Heer van je leven. zijn genade wil je hele leven doortrekken.
deze genade, dit Heer-zijn van Jezus, kun je je kinderen alleen maar leren als ze elk moment van de dag meemaken hoe dat werkt bij jou. als je ze elk moment van de dag daarover kan vertellen.

een gezin is niet zozeer de plek waar de waarheid uit het hoofd geleerd wordt, maar waar eruit wordt geleefd, waar erover wordt gepraat, gediscussieerd, onderzoek gedaan en gebeden.
het christelijk geloof kent een hoop die sprankelt en benieuwd maakt. hoe breng je dat aan je kinderen over?

het heeft natuurlijk ook gewoon met tijd te maken.
zelf bedacht ik weer in hoeverre we dat misschien aan school hebben overgedragen. en aan de kerk.
hoeveel tijd nemen we eigenlijk om onze kinderen te onderwijzen?
om gesprekken met ze te voeren?
om dingen echt in de bijbel op te zoeken?
om te wandelen en door te praten?
om samen te bidden en te wachten op God?

natuurlijk lezen we uit de bijbel.
en we nemen er 's avonds echt de tijd voor om samen te bidden, om de beurt.
maar hoe snel zijn we toch haastig...
willen we eigenlijk zelf nog dingen doen 's avonds...
en zijn we enigszins uitgeput na de middag en het avondeten...

edith schaeffer haalt ook nog één van mijn favoriete bijbelgedeeltes aan, uit jozua 4:

Die twaalf stenen die zij uit de Jordaan genomen hadden, richtte Jozua op in Gilgal. Hij zei tegen de Israëlieten: Wanneer uw kinderen morgen aan hun vader vragen: Wat betekenen deze stenen? dan moet u uw kinderen laten weten: Op het droge stak Israël deze Jordaan over, want de HEERE, uw God, heeft het water van de Jordaan voor uw ogen doen opdrogen, totdat u overgestoken was,  zoals de HEERE, uw God, met de Schelfzee gedaan heeft, die Hij voor onze ogen heeft doen opdrogen, totdat wij overgestoken waren, opdat alle volken van de aarde zouden weten dat de hand van de HEERE sterk is; opdat u de HEERE, uw God, alle dagen vreest.

ik vind het een prachtig beeld, die stenen.

welke stenen leg jij neer voor je kinderen?
waar botsen ze als het ware tegenaan, zodat ze wel uitleg moeten vragen?
wat hang je aan de muur? de meest trendy bordjes... of ook een bijbeltekst, een bijbels beeld of een herinnering aan een moment dat je God van nabij ervaren hebt?
waar zet je de boekenkast neer, met ook boekjes over de bijbel? keurig op zolder achter de gordijnen. of gewoon in de kamer; zodat ze er tegenaan botsen en het vanzelf gaan lezen?

ik merk voor mezelf dat het ook met zekere discipline te maken heeft.
ik kan nog zoveel ruimte en vrijheid willen inbouwen - sommige zaken zijn zo belangrijk dat ze ingepland moeten worden. dat ze ruimte in je agenda en in je huis in moeten nemen.

waarempel: horen we hier een voornemen voor de tijd na de vakantie?

uitdagende gastvrijheid

in de situatie van een nieuwe baan voor beiden,
lukt het me niet goed om met bloggen weer een soort regelmaat te ontwikkelen
zomaar is de avond weer voorbij met allerlei meer of minder nuttige dingen

al een tijdje denk ik na over een blogpost rond het thema 'gastvrijheid'

(wellicht zelfs meer blogsposten,

maar laat ik meer niets meer toezeggen ;)

ik herinner me dat ik ooit in een trouwdienst in een hervormde kerk was

daar werd een of ander nieuw formulier gelezen

ik weet nog hoe het me trof dat daar stond dat het echtpaar de roeping ontving

om gastvrij te zijn

wellicht richting kinderen als ze die zouden krijgen

maar vooral richting allerlei mensen die van hun liefde zouden kunnen meegenieten

dat heeft me nooit losgelaten

een relatie van liefde geeft ruimte

voor de man en de vrouw zelf

maar er ontstaat vanzelf ruimte voor meer mensen, kinderen

herken je dat?

ik merk namelijk ook dat er zomaar een tegengestelde richting is

een ander gevoel kan optreden

een relatie die op zichzelf gericht wordt

een gezin dat alleen maar met zichzelf bezig is

de bijbel noemt dat zonde

zo hard zou ik het wel willen zeggen

alleen maar met jezelf bezig zijn

maarten luther tekende de zondige mens als de in zichzelf gekromde mens

hij ziet alleen zichzelf

niet de rest van de wereld en ook niet God

genade betekent rechtvaardigheid: weer rechtop kunnen staan

recht voor God

recht voor de wereld om je heen

ik denk dat wij in een wereld leven

die zo vol drukte is

en zo vol romantische en andere idealen

dat relaties en gezinnen zomaar in die zonde kunnen vallen

zomaar alleen met zichzelf bezig kunnen zijn

bekering is nodig

bekering betekent niet alleen iets tussen jou en God

maar ook in jouw relaties

in hoe je je huwelijk vormgeeft

in hoe je gezin functioneert

en het heeft dus ook te maken met hoe je richting anderen bent

ben je gesloten?

maak je eigenlijk weinig tijd voor anderen?

heb je je hele leven volgepland met dingen waarvan jij denkt dat ze belangrijk zijn?

soms zijn ze ook belangrijk!

zorg voor je gezin is zeker belangrijk!

werken is ook belangrijk!

rust en stilte zeker ook!

maar er mist iets in je leven

als er geen ruimte meer is voor de ander

voor de Ander

is die ruimte er?

God wil jou meenemen in een heel andere beweging

de beweging van de liefde

je weet niet van tevoren wat er zal gebeuren

wie er op je pad komt

en hoe het zal zijn

een avontuur!

God wil in jouw leven een bron van liefde zijn

die overvloeit

altijd weer naar anderen toe

wij denken vaak: ach, een gezin heeft het zo druk!

die moeten we maar niet meer belasten

maar je kunt het ook anders zien: een gezin heeft zoveel liefde

daar kunnen wel meer van meegenieten!

en wat maakt het ook uit...

of je 2 kinderen een verhaaltje voor leest - of 4

(en dan eens niet dat leuke vriendinnetje, maar dat meisje dat altijd wat door de buurt wandelt, op zoek naar speelkameraadjes, omdat vader en moeder geen tijd hebben)

of je voor je eigen gezin kookt - of voor 2 mensen meer

(en dan eens niet die leuke nieuwe mensen uit de kerk, maar die mensen die je eigenlijk niet zo aardig vindt en ook altijd wat te zeuren hebben, zij hebben juist die liefde nodig!)

of je met één auto gaat wandelen of nog een paar mensen meevraagt

(en dan niet je vrienden, maar die mensen van wie je weet dat ze het best zwaar hebben en er zelf niet zo gemakkelijk uitgaan)

ik zeg niet dat ik het altijd goed doe

zomaar is er weer een week voorbij

zonder dat ik iemand heb uitgenodigd

ik moet mezelf disciplineren en oefenen om gastvrij te zijn

om meer inkopen te doen, zodat ik altijd iets lekkers extra kan maken

ik moet mezelf ook oefenen om mensen uit te nodigen met wie het niet vanzelf gaat

om te investeren in relaties

maar...

de afgelopen jaren heb ik ook zoveel momenten van zegen ervaren!

we hebben de Geest van Jezus ontmoet

Jezus, die de voeten waste van zijn leerlingen

de Geest die waait waarheen hij wil

en nieuwe scheppingen tot stand brengt

kinderen die blijven eten

en dan natuurlijk ook een bijbelverhaal horen

"onder het Woord zijn"

mensen die blijven eten

en zich opgenomen voelen

eenzaamheid doorbroken

mooie ontmoetingen met mooie mensen

onverwachte kadootjes!

ik zou jullie, als vaders en moeders, willen uitdagen tot die avontuurlijke gastvrijheid

ontvang mensen en ontdek dat je Jezus zelf ontvangen hebt!

ter inspiratie nog een filmpje van het liedje 'the sheep and the goat' van keith green, vanuit matteus 25

prachtige tekst, prachtig lied!

spijkers aan het kruis

wat een ongelooflijke goede vrijdag

de zon schijnt stralend

en we lezen 'de zon stopt met schijnen'

(hier kun je trouwens het engelse filmpje ervan zien)

toen Jezus aan het kruis hing

scheen de zon niet

de aarde beefde

en de hemel hield zich stil

de schepping brak bijna

omdat het Woord brak

gebroken werd

om ons

wij lazen vanmiddag in de stralende zon

buiten

bij de bammetjes met kaas en komkommer het verhaal

van Jezus zonder Zijn Vader

daarna was er een kruis

van snoeiafval

met raffia

rood papier

in stukken gescheurd

"wat is zonde?"

"waarvoor is Jezus gestorven?"

vechten

ruzie

roddelen

egoïsme

we spijkerden het aan het kruis

de spijkers werden het hout ingedreven

dat kwam pijnlijk dichtbij

om de beurt

zelf de hamer nemen

en slaan

daarna baden we

we dankten allemaal
ook de kinderen
dat Jezus daarvoor aan het kruis is gestorven

bijzonder!

hoe hebben jullie aandacht aan Goede Vrijdag besteed?

en wat ga je met Pasen doen?