jeugdcultuur en het evangelie - deel 2

hieronder volgt het tweede gedeelte van een inleiding die ik op een ouderavond voor het jeugdwerk in onze gemeente heb gehouden. de eerste helft kun je op de laatste blog hiervoor lezen.

In de tijd van de bijbel had bijvoorbeeld Paulus te maken met allerlei culturen waarin hij het evangelie van Jezus Christus wilde brengen.

In onze tijd zijn er weer allerlei andere culturen.

Je kunt in onze tijd mensen bijvoorbeeld indelen in generaties.
In de kerk komen we al die generaties tegen; we maken er zelf deel van uit.

Sabine van der Heijden beschrijft in haar boek RE:visie een aantal kenmerken van generaties. Ik licht er vooral de generatie van de ouders en de tieners uit: de generatie X en de generatie SEARCH:

3. Dan de generatie X; geboren tussen 1960 en 1980.
De generatie X kent welvaart en een enorme mogelijkheid om te kiezen. Het zijn shoppers: je kiest wat je wilt of leuk vindt en maakt je eigen mix. Tegelijk is dat natuurlijk een heel drukke generatie; ze rennen en vliegen, maken zich zorgen en hebben veel stress. Ze zijn allergisch voor algemene waarheden; het moet vooral persoonlijk zijn.
Soms vinden ze het lastig om zich echt aan een gemeente te verbinden; ze denken vaak op hun eigen manier.

4. De generatie SEARCH; geboren tussen 1980 en 2000
Dit zijn de jongeren die wij op club of catechisatie hebben. Daarom zal ik die wat uitgebreider bespreken (voorbeeld van puber uit Amsterdam):

Typering van deze generatie:
• Informatie overvloed
• Globalisering
• Communicatie: altijd internet en telefoon
• Welvaart is gewoon
• Onderhandelen gewend
• Relationele ellende: scheiding, psychisch
• Keuzemaatschappij

Bedreigingen voor het geloof in Jezus:
• Gewend om zelf te kiezen
• Altijd ‘online’, maar wie zijn je buren?
• Communicatie vooral met je vrienden
• Welvaart vijand christelijk geloof
• Over de bijbel is niet te onderhandelen…
• Relationele ellende -> teleurstelling in God
• Kiezen: zelf je geloof / spiritualiteit kiezen

Kansen voor het geloof in Jezus:
• Via internet contact maken / geloof delen
• Welvaart: geeft soms ruimte voor spiritualiteit
• Onderhandelen: ga de discussie aan met goede argumenten!
• Relationele ellende: laat zien dat de Heer een schuilplaats is
• Kiezen: geef duidelijke richting in alle verwarring

Wat heb je hier nou aan?
Leuk om te horen, maar wat moeten wij daar nou als ouders en jeugdwerkers mee?

Moeten we het evangelie voor elke generatie gaan veranderen?
Zo van: Jezus aangepast aan de generatie X. Vooral benadrukken wat de mensen uit deze generatie allemaal aanspreekt, zodat ze tot geloof komen…

Dat lijkt me niet.
In de Bijbel staat dat de Here Jezus altijd dezelfde is. In het verleden; vandaag en in de toekomst.
Je kunt Jezus niet gaan aanpassen aan de wensen en luimen van een groep mensen. Dan doe je de Heer zelf onrecht; en ook die mensen. Je onthoudt ze het volle evangelie.

Maar… je kunt wel nadenken op welke manier je de Heer aan ze voorstelt.
Je kunt erop voorbereid zijn hoe bepaalde dingen bij mensen overkomen.

Iedereen staat anders voorgesorteerd ten opzichte van het christelijk geloof. Bij iedereen kun je dus beginnen met een ander stukje evangelie. Een paar voorbeelden:
- Mijn verlangen naar bevestiging vervult de Heer: Hij noemt mij bij de naam; mijn naam staat in zijn handpalm gekerfd.
- Een anders verlangen naar gerechtigheid vervult de Heer ook; in de bijbel lezen we telkens weer dat onze God een God van recht is en we zien uit naar Gods nieuwe wereld waarin gerechtigheid zal heersen.
- Een jongere zal misschien op zoek zijn naar richting in een verwarrende wereld. Dan kun je hem of haar wijzen op Jezus die van zichzelf zegt dat hij de Weg is. Je kunt de verhalen van Jezus lezen waarin ook echt duidelijk wordt dat Hij de Weg naar God en naar het goede leven bij God is.

Natuurlijk is er dan veel meer te vertellen.
Ook de weerbarstige dingen.
- Ik, met mijn verlangen naar bevestiging, lees ook in de bijbel dat God een enorme afkeer heeft van mijn zonde. Dat ik niet kan bestaan voor Gods aangezicht. Help! Dat moet ik zeker ook horen en een plek geven.
- Een ander die naar gerechtigheid verlangt, hoort ook over de liefde van God, die onverdiend genade geeft aan zijn vijanden. Als je een diepe woede koestert kan het verschrikkelijk moeilijk zijn om die genade van God naar anderen toe te accepteren.
- Een jongere die richting zoekt, zal het misschien moeilijk vinden dat Jezus de enige Weg is. Maar dat zegt Hij wel en daarom moeten wij dat ook blijven zeggen!

En dan gaat dit over de inhoud van het evangelie. Als het gaat over de vormen, moet je zeker ook goed naar de cultuur kijken die je wilt bereiken. Ook dat zie je telkens weer gebeuren in de bijbel. De bediening van Jezus zelf speelt zich voor een deel af tijdens maaltijden; helemaal passend bij de Oosterse cultuur. Paulus gebruikt de taal van heidense filosofen. En wij proberen de jongeren in hun cultuur te bereiken. Misschien hebben we gesprekken via MSN; luisteren we samen muziek of praten we door over een film. Niet om nu alleen maar lekker relaxt te doen, ‘niet te moeilijk hoor’. Maar om de jongeren te bereiken. Omdat we geloven dat God ze wil bereiken en ons daarvoor wil gebruiken…

Jezus heeft zijn discipelen uitgezonden. Over de hele wereld, maar zeker ook naar de Joden, het verbondsvolk. En dan zegt hij in Matteüs 10: Bedenk wel, ik zend jullie als schapen onder de wolven. Wees dus scherpzinnig als een slang, maar behoud de onschuld van een duif.
Ik denk dat dat ook voor opvoeding en jeugdwerk geldt.
Naar onze kinderen toe mogen we de onbekommerdheid van duiven hebben. Het werk van de Geest en de liefde van God gewoon laten stromen.
Maar we moeten ook nadenken. Ook over de wereld waarin we leven en welke invloed die op onze jongeren heeft. Niet om moedeloos te raken; maar om als dienaren van God de jongeren te bereiken.

De wereld is gevaarlijk terrein; de duivel is er ook en zoekt ons en onze jongeren op.
Maar het is ook het terrein waar God ons heen stuurt; met zijn boodschap van waarheid en vrede.
Aan het werk!
Bidden!

jeugdcultuur en het evangelie - deel 1

een paar weken geleden hield ik op een ouderavond van onze kerk, voor de ouders en jeugdleiders in het tienerwerk, een verhaal over jeugdcultuur en het evangelie.
ik vind het leuk om die gedachten ook via deze blog te delen.
het gaat meer over tieners dan over schoolkinderen, maar het is vast zinnig om over na te denken. ik plaats het in gedeelten; hierbij het eerste.

Waarom is het zinnig om over jeugdcultuur na te denken?
Als christenen leven we middenin deze wereld. Voor de ene jongere ziet dat er wat anders uit dan de andere; de één zal meer in contact komen met de Nederlandse cultuur dan de andere en de één heeft er ook meer behoefte aan dan de andere.
Toch kunnen we onszelf niet zonder cultuur denken.
We leven, bewegen in de wereld waarin we zijn. En dat geldt ook voor onze kinderen.

De Heer Jezus zelf zegt in Johannes 17 dat zijn volgelingen niet bij de wereld horen, maar wel in de wereld leven. Wel in de wereld, maar niet van de wereld. Een aantal dingen daarover:

1. Misschien merk je bij jouw kind niet zoveel van de hele jeugdcultuur. Dat kan. Dat hoor je ook in de woorden van Jezus: Ze horen niet bij de wereld, zoals ik niet bij de wereld hoor. In die woorden hoor je afstand ten opzichte van de wereld omdat je dichtbij Jezus leeft.
   
2. Tegelijk is Jezus ook heel eerlijk over vijandschap in de wereld; en de trekkende kracht in de wereld. Dat merken we ook bij jongeren: de wereld, een wereldse jeugdcultuur kan aan hen trekken. Jezus zegt: Ik vraag niet of u hen uit de wereld weg wilt nemen, maar of u hen wilt beschermen tegen de duivel. Blijkbaar trekt de duivel aan ons, en ook aan onze kinderen, tieners, jongeren.
   
3. Er zijn ook jongeren die de wereld ingetrokken zijn. Die niet meer van zichzelf zeggen wat Jezus zegt: Het eeuwige leven, dat is dat zij u kennen, de enige ware God, en hem die u gezonden hebt, Jezus Christus. Onze kinderen, onze tieners, kunnen van ons weggetrokken worden – en ook van God weggetrokken worden. Zoals de verloren zoon. Natuurlijk hopen en bidden we dat ze ontdekken dat de wereld zonder U een lege, duistere en onherbergzame plek is en dat ze terugkomen naar u.
   
4. En daarin zit natuurlijk ook een opdracht van God zelf; om die verloren zonen en dochters terug te halen. Zoals Jezus zegt: Ik zend hen naar de wereld, zoals u mij naar de wereld hebt gezonden. God zegt niet: roep vanuit je eigen veilige zaaltjes of huiskamers die jongeren toe dat ze terug moeten komen. Jezus zegt: ik stuur jullie er naar toe. Jeugdleiders zijn volgens mij mensen die naar de jongeren toe gestuurd worden; naar waar die jongeren zitten, in welke situatie ook. Met de boodschap van het evangelie; waarvan Johannes eerder zegt dat het om redding gaat en om licht.

De ene jongere zal meer door de wereld om ons heen beïnvloed zijn dan de andere. En dat hoeft dan niet eens om geloof of ongeloof te gaan. Een heel gelovige jongere kan zeggen: ik vind onze diensten niets aan, want ik voel helemaal niets. Dat heeft natuurlijk alles te maken met onze cultuur waarin ervaren heel centraal staat.

In elk geval lijkt me duidelijk dat we jeugdwerk midden in onze cultuur doen. En dat het dus handig is om iets van cultuur en jongerencultuur te weten.

Ook daar kunnen we in de bijbel over lezen. Dan komen we natuurlijk bij de apostel Paulus aan. Ook Paulus weet alles over verschillende culturen. Na zijn bekering is hij eerst naar Arabië gegaan; verder heeft hij onder Joden gewerkt, maar ook onder Romeinse heiden.

Hij schrijft in 1 Korintiërs 9:
19 Vrij als ik ben ten opzichte van iedereen, ben ik de slaaf van iedereen geworden om zo veel mogelijk mensen te winnen. 20 Voor de Joden ben ik als een Jood geworden om hen te winnen. Ikzelf sta niet onder de Joodse wet, maar toch heb ik me eraan onderworpen om hen die er wel onder staan te winnen. 21 En voor hen die niet onder de Joodse wet staan, ben ik als iemand geworden die de wet niet heeft, om hen te winnen. Dit betekent niet dat ik de wet van God heb losgelaten, maar dat ik mij heb onderworpen aan de wet van Christus. 22 Voor de zwakken ben ik zwak geworden om hen te winnen. Ik ben voor iedereen wel íets geworden, om in elke situatie althans enkelen te redden. 23 Ik doe alles voor het evangelie om ook zelf aan de beloften ervan deel te krijgen.

In de tijd van Paulus waren dat een aantal belangrijke culturen: de Arabische, bedoeïenencultuur; de Joodse cultuur waaruit hijzelf kwam, gestempeld door de Torah; en de Griekse, heidense cultuur met een ingewikkelde godenwereld en allerlei filosofieën.
Je leest dat Paulus allerlei dingen doet, waarvan wij misschien zouden schrikken. Hij eet offervlees bij mensen, wat uit de tempels komt. Hij bezoekt de godenbeelden in Athene en sluit daarbij aan. Hij past zich elke keer weer aan om in elke cultuur duidelijk te maken wat het betekent dat Jezus de Heer is.

* * * * * * * * *

volgende keer verder!

gastblog sarina brons - van der wekken

in de vorige blog schreef ik over de moedercursus die we hebben georganiseerd en graag weer willen organiseren. we moeten nog kiezen of we het boek van bert reinds behandelen of dat van sarina brons. bert reinds heeft eerder dit en dit gastblog geschreven; maar vandaag een stukje van de hand van sarina brons. zij schrijft vooral over het belang van samen praten over de (geloofs)opvoeding van je kinderen.

Wat leuk om te lezen dat er ergens in den lande een groepje moeders bij elkaar komt rond een boek over opvoeding. Altijd weer inspirerend om te horen dat ouders de roeping als opvoeder serieus nemen.Ik zeg het bewust zo:
wij zijn geroepen tot opvoeden. Wij hebben onze kinderen zoveel bij te brengen! Het is daarnaast waardevol om ons ook een beetje verdiepen in de wereld van het kind en te beseffen wat kinderen bezighoudt; hoe hun denkpatronen in elkaar zitten en ook wat ze allemaal nog niet kunnen.
Wij zijn als ouders zo belangrijk voor kinderen omdat ze zo afhankelijk van ons zijn. Dat geeft ouders een geweldige verantwoordelijkheid die tegelijkertijd ook een uitdaging is. Met andere moeders nadenken over opvoeden helpt om je missie duidelijker te krijgen. Vrouwen kunnen elkaar heel nabij komen!
In mijn werk prikkel ik graag tot nadenken: wat wil jij de opvoeding bereiken? Wat wil je meegeven? Een kind is maar zo kort bij je op de weg naar zelfstandigheid. Kinderen zijn boeiend, vertederend, oneindig loyaal, maar soms wil je ze het liefst achter het behang plakken.
Het is een spannende vraag hoe je als ouder je kind het beste begeleidt. Elk kind is uniek en heeft sterke en zwakke kanten.Hoe ga je daar zo goed mogelijk mee om en geef je het kind wat het nodig heeft? Los van de verschillen tussen kinderen ervaren ouders nogal eens een spanningsveld tussen grenzen stellen en houden van je kind. Ik wil ouders bemoedigen om zowel onvoorwaardelijke liefde te laten ervaren en ruimte te geven aan het kind, als ook grenzen te stellen. Dat laatste schept duidelijkheid en rust omdat een kind weet waar het aan toe is. Dat vindt een kind niet altijd, daarom gaat het grenzen over. En wat dan? Wat doe je met boosheid van je kind en van jezelf? Hoe beloon je en lok je gewenst gedrag uit? Hoe straf je op een manier dat een kind daarvan leert?
Grenzen zijn nodig, maar grenzen zijn geen doel op zichzelf,. Via grenzen draag je een levensvisie over en leert een kind zich hopelijk normen en waarden eigen maken. Grenzen zijn nodig om je kind te helpen groot worden.

Leuk om te lezen dat mijn boek op de nominatie staat om gelezen te worden.
Welk boek jullie ook kiezen, ik ben ervan overtuigd dat wij als christenen elkaar erg nodig hebben. We kunnen elkaar bemoedigen om daadwerkelijk handen en voeten te geven aan de opdracht om kinderen te vertellen van onze Schepper en om voor te leven dat Zijn aanwijzingen vanuit de Bijbel zo goed zijn.

God zegene jullie in de onderlinge ontmoetingen en in omgaan met jullie kinderen. Het ga jullie goed!

* * * * * * * * *

tot zover sarina brons. nu ik weer ;-)

hoe doe je dat; een kring of cursus ontwikkelen?

allereerst: al het materiaal van de eerdere cursus, over het boek 'de roeping van het moederschap' van sally clarkson is gratis beschikbaar. als je mij mailt; kan ik je alles per email doen toekomen. dan krijg je de praatjes; de opdrachten; de liedjes en filmpjes én een planning voor de ochtend. bovendien ideeën om mee te geven en bijbelleesroosters; posters en persberichten.

in deze blog kun je iets lezen over het boek van sally clarkson.

vervolgens; als je het zelf wilt doen. een aantal aandachtspunten:

• doe het samen! met één of twee anderen ben je creatiever, hoef je zelf minder te doen, kun je kijken wie waar goed in is; heb je een groter netwerk om moeders / vaders / opvoeders uit te nodigen
• bereid het goed voor! zorg voor een goed praatje of spreek af dat je samen iets leest. vooral de bespreking moet je goed voorbereiden. gewoon een beetje in het rond praten is vaak niet zo bevredigend. bedenk een volgorde van vragen / opdrachten.
• wees creatief! alleen praten is wel leuk; maar het is nog leuker als je ook even wat moet doen. hang stellingen in de ruimte op en laat iedereen bij een stelling gaan staan waar z/hij het mee eens is. neem plaatjes mee ('kaarten op tafel') en bedenk een vraag rond het onderwerp waar mensen een kaartje bij moeten zoeken. laat iedereen iets tekenen.
• zorg voor goede leiding! een gesprek zonder gespreksleiding verzand gauw in meningen en bekende verhalen. zorg voor een gespreksleider die goed en vriendelijk kan ingrijpen en weet wat ze met een ochtend wil bereiken.
• wees flexibel! het mooiste is altijd onverwacht. een perfecte planning en goede vragen moeten niet de spontaniteit torpederen. leer jezelf om daarmee om te gaan; met de spanning tussen planning en spontaniteit.
• evalueer! tijdens de afwas of bij het voorbereiden van de volgende keer kun je makkelijk even nagaan of het allemaal goed ging en of er extra aandachtspunten zijn voor een volgende keer
• maak een tafel met boeken! over het onderwerp, over geloofsopvoeding, of gewoon met christelijke leesboeken. altijd leuk om in de pauze samen bij te staan! oude exemplaren van 'eva' kun je bijv weggeven.

ik ben erg benieuwd of er meer moeders zijn met ervaringen in kringenwerk.

ik zou zeggen: reageer onder deze post; zodat we van elkaar kunnen leren!

nieuwe moedercursus over ... ?

vorig jaar heb ik met een vriendin in ons stadje een moedercursus gegeven. dat waren 5 ochtenden waarin we met een groep (christelijke) moeders nadachten over opvoeding vanuit ons geloof.
er waren praatjes; oefeningen; gesprekken; filmpjes en liedjes; veel geklets en natuurlijk veel plezier. de moeders gaven allemaal aan dat ze het erg zinnig, bemoedigend en leuk vonden.

daarom hebben we besloten dat we dat dit jaar graag weer willen doen!
vorig jaar hadden we als basis het boek van sally clarkson, 'de roeping van het moederschap'. vreselijke titel, maar erg mooi boek! (in deze blog kun je daar bijvoorbeeld iets over lezen)

dit jaar willen we graag een ander boek doen. ik vind het zelf leuk om een ander boek door te werken en voor de moeders die vorig jaar ook mededen is het wel afwisselend.

we zitten te denken aan twee boeken.

als eerste het boek van sarina brons-van der wekken, 'ruimte door regels'. sarina brons is psycholoog, opvoeder, schrijver. ze heeft een aantal boeken over opvoeding geschreven; schrijft columns en houdt lezingen.
op de site van de uitgever staat over dit boek: Een kind zonder grenzen in de opvoeding heeft het niet getroffen. In Ruimte door regels maakt Sarina Brons duidelijk hoe belangrijk, veilig en waardevol het stellen van grenzen voor je kind is. Alle belangrijke elementen komen daarbij aan de orde, zoals belang, doel en uitwerking van grenzen, de moeite om grenzen te stellen en de verhouding tussen grenzen, liefde en verantwoordelijkheid.
Steeds met duidelijke uitleg, adviezen en tips. Door middel van prikkelende vragen in de tekst wil de auteur ouders daarnaast laten nadenken over hun eigen keuzes en oplossingen.
Ze bemoedigt ouders met haar visie dat grenzen je kind helpen om op een goede manier groot te worden.
op deze site kun je ook een fragment uit het boek lezen.
het leuke van dit boek lijkt me het onderwerp: ruimte en begrenzing. typisch een thema waar veel moeders / vaders / opvoeders in 2010 druk mee bezig zijn. ik vind het prettig daar met een goed boek over na te denken; iemand die er verstand van heeft en tegelijk overtuigd christen is. van anderen hoor ik positieve verhalen over de boeken en columns van sarina brons.

de tweede optie is een boek van bert reinds, 'we hebben allemaal wat'. bert reinds is pedagoog, opvoeder, hulpverlener en schrijver.
in deze en deze blog heeft hij iets over zijn nieuwe boek geschreven.
er is een speciale website: we hebben allemaal wat.nl waar je vanalles over het boek kunt lezen. daar staat over het boek: 'Ach, we hebben allemaal wat.' Het klinkt vaak zo negatief. Maar draai het eens om en bekijk het als compliment. We hebben allemaal iets van onszelf om toe te voegen. Zeker als het gaat om opvoeden, om een opbouwend gezinsleven. Bert Reinds weet met praktische voorbeelden en heldere oneliners een nieuwe boost te geven aan de moderne opvoeding. Tegelijkertijd haalt hij de druk af van de hoge idealen die jonge ouders zich vaak stellen: we hebben namelijk allemaal wat! Maak daar gebruik van en laat je daarbij inspireren door dit boek en de bijbehorende website. Boek en website zijn zo opgezet dat zowel de individuele lezer ermee overweg kan als een groep ouders die met elkaar verder wil nadenken over de opvoeding van hun kroost.

als je het boek koopt, krijg je een toegangscode tot de website. op het onderdeel van de website dat open is, kun je trouwens ook een hoofdstuk van het boek lezen.

het leuke hiervan lijkt me dat het een goed startpunt is om juist als groep moeders iets van elkaar te leren en ervaren. bovendien is het een boek met thema's waar ik ook wel eens over peins: echtheid van mijzelf als opvoeder; idealen uit de wereld om mij heen en idealen van mijzelf; omgaan met de weerbarstige werkelijkheid. meer de wat psychologische thema's dus, waarvan het juist leuk is om ze in een kring met meer moeders te overdenken om ook niet in je eigen gedachten vast te lopen ;-)

waarom schrijf ik nou deze blog?

om jullie te vragen mee te denken!

welk boek zullen we gaan doen?

zijn er misschien meelezers van deze blog die één van deze boeken al gelezen hebben; of allebei? je hebt nu de kans er iets over te vertellen!

helemaal top zou natuurlijk zijn als je de boeken aanschaft en ze alvast voor me leest... maar dat valt waarschijnlijk onder een te groot optimisme...

helemaal bovenaan in de zijkant van deze blog heb ik een poll toegevoegd waarop je kunt stemmen. maar een reactie met wat meer woorden is ook van harte welkom.

ik laat horen wat we gaan doen!

genade en nog meer

wat is in één woord de kern van het christelijk geloof?
...
(vul maar in voor jezelf :-)

dat lijkt me ook wat je graag aan je kinderen door zou willen geven.
het lijkt me belangrijk daar over na te denken.
ook tegenover wat anderen (niet) geloven. ook tegenover de islam; daar zou ik nog een keer over bloggen. hier komt ie!

tijdens de studiereis islam die ik deze maand deed, werd deze vraag ook gesteld. antwoorden die genoemd werden:
- genade
- Jezus
- overgave

de kern van de islam zal door moslims vast met andere woorden worden weergegeven. het woord 'islam' betekent 'onderwerping'. onderwerping aan de wil van allah die door de koran geopenbaard is. bestudering van de koran is dus vooral belangrijk om te weten hoe je moet leven, aan welke wetten en regels je je moet onderwerpen.
de bron van de islam is de islamitische wet, die onder andere via de koran bij de mensen komt.

ik vind het altijd belangrijk om te benadrukken dat christenen niet in een boek geloven. de kern van ons geloof richt zich niet op een boek, maar op een persoon. de Heer Jezus Christus zelf!
tijdens de studiereis ben ik daar weer opnieuw van onder de indruk gekomen.
de Heer zelf komt naar ons toe, in persoon.
de Zoon van God redt ons, helemaal zelf.
de Geest van God wil in ons wonen, heel dichtbij.

voor christenen is niet het boek het belangrijkst, ook niet de wet.
in romeinen 10,4 staat: "De wet vindt zijn doel in Christus, zodat iedereen die gelooft rechtvaardig zal worden verklaard."

dat is het eerste punt dat ik jullie als moeders, vaders, opvoeders mee wil geven.
laat die kern niet ondersneeuwen!
ook christenen kunnen aan hun kinderen doorgeven dat geloven gaat om regels, om 'hoe moet het ' en 'hoe kan ik God aangenaam zijn'.
voor je het weet, zijn regels heel belangrijk geworden, zonder dat daar het failliet van alle regels bij het kruis bij komt kijken.

ga zelf als moeder, als opvoeder, altijd weer naar het kruis terug.
maak je kinderen duidelijk dat geloof niet een setje regels is, maar dat God ons redt uit onze ellende en dat we een Verlosser nodig hebben!

maar... er komt nog wat!

als moslims in het westen komen, schrikken ze soms erg.
als je in amsterdam komt en je komt als eerste op de wallen terecht...
bedenk dan dat niet-westerse mensen het westen zien samenvallen met het christendom. in het westen is iedereen christelijk; dus wat je in het westen ziet, is het christendom.

moslims (en anderen) zeggen dan: die christenen hebben het lekker makkelijk.
ze doen allerlei dingen die van God niet mogen; ook in hun boek verboden zijn.
en dan zeggen ze: wij geloven in de erfzonde, we kunnen er niets aan doen.
we bidden om vergeving en die geeft God graag.

tja...

klinkt als heel terechte kritiek toch?

op wat voor manier functioneert de genade bij ons?
dat vroeg Paulus zich natuurlijk ook al af in romeinen 6: Betekent dit nu dat we moeten blijven zondigen om de genade te laten toenemen?
zijn antwoord is: Dat in geen geval. Hoe zouden wij, die dood zijn voor de zonde, nog in zonde kunnen leven? Weet u niet dat wij die gedoopt zijn in Christus Jezus, zijn gedoopt in zijn dood? We zijn door de doop in zijn dood met hem begraven om, zoals Christus door de macht van de Vader uit de dood is opgewekt, een nieuw leven te leiden. Als wij delen in zijn dood, zullen wij ook delen in zijn opstanding.
dus: genade wil altijd iets uitwerken in ons leven.
genade is niet alleen dat er iets slechts wordt weggenomen. maar dat er ruimte is voor zoveel nieuwe, goede dingen. en God wil die zelf in ons bewerken, door het werk van de Geest.

leer dat je kinderen ook.
dat genade niet goedkoop is.

anders zou genade alleen om het kruis gaan; zou het niet uitmaken of Jezus ook weer opgestaan is; en zou het niet uitmaken hoe ons leven eruitziet.

maar zo is het niet!
Jezus is opgestaan!
om te laten zien waar God met ons naar op weg is: naar een geweldig nieuw leven.
om te laten zien dat het zeker wel uitmaakt wat voor leven we leven.
de Geest is gekomen
om ons aan Christus te verbinden; er steeds meer voor te zorgen dat ons leven iets van Christus laat zien

dat is dus het tweede punt dat ik jullie graag wil meegeven.
maak je kinderen duidelijk dat genade niet een makkelijke oplossing voor de zonden is.
maar dat genade altijd verder gaat; dat het kruis altijd verder gaat in de opstanding.
dat het zeker wel uitmaakt hoe je leven eruit ziet.

en daar hoort tenslotte ook een lied bij dat we zongen op cyprus
Christus wil alles voor ons, alles in ons zijn
geef jij je over?

Be Thou my vision, O Lord of my heart;
Naught be all else to me, save that Thou art.
Thou my best thought, by day or by night,
Waking or sleeping, Thy presence my light.

Be Thou my battle-shield, sword for my fight,
Be Thou my dignity, Thou my delight.
Thou my soul's shelter, Thou my high tower.
Raise Thou me heavenward, O Power of my power.

ben jij ook zo'n bange moeder?

de afgelopen anderhalve week heb ik niet gepost op deze blog. ik was namelijk niet in nederland; maar een week op cyprus! met een aantal voorgangers / kerkelijk werkers heb ik een studiereis gehad; over het onderwerp 'de islam'.

zelf ben ik zijdelings betrokken bij het werk van Evangelie & Moslims en heb ik in het verleden via stage kennis gemaakt met het werken onder moslims en 'muslim background believers'. ik wilde daarom graag deze reis maken, om mijn kennis te updaten en met elkaar na te denken over islam en het contact met / bereiken van moslims.
het was zeer de moeite waard!

heerlijk om colleges te volgen; diep na te denken en met elkaar te debatteren. en heerlijk om met 22 graden buiten te zitten en te genieten van goed gezelschap.
wel even wennen om weer in nederland te zijn...

één van de dingen die mij erg heeft getroffen, waren de woorden van een voorganger op cyprus; een christen afkomstig uit het midden-oosten.
hij gaf aan dat westerse christenen vaak zo paranoide bang voor de islam zijn.
zijn opmerking daarbij: waar is ons geloof in de soevereiniteit van God?

ik moet eerlijk zeggen dat ik soms ook een bang mens / bange moeder ben. het moeder worden heeft allerlei extra angsten wakker geroepen. gaat het wel goed met mijn kinderen? doe ik het wel goed als moeder? zal niemand ze pijn doen? zullen ze de Heer wel echt leren kennen en met Hem willen leven?

misschien herken je dat wel.

ook de islam kan mij als mens, als moeder angst aanjagen.
in wat voor omgeving zullen mijn kinderen opgroeien?
in hoeverre zal het ze moeilijk worden gemaakt om als volgeling van Jezus te leven? zullen moslims ze dat moeilijk maken; of juist moslimhaters die dan maar elk geloof verbannen tot achter de voordeur?

en dan hoor ik: geloof je nog wel in de soevereiniteit van God?

dat klinkt als een term uit oude dogmatiek boeken.
soevereiniteit van God betekent dat God de macht over de wereld heeft; dat God het recht heeft om autoriteit over deze wereld uit te oefenen. geloven in Gods soevereiniteit heeft dus veel te maken met vertrouwen in God zelf en in zijn plan.
(voor een blogje hierover zie deze link)

de voorganger op cyprus zei: natuurlijk gaat het hier over Gods plan; ook de islam heeft een plek in Gods plan!
als je vooral bang bent voor de islam, kun je jezelf zomaar betrappen op de gedachte van wantrouwen in Gods plan. zou de islam wel in Gods plan passen; is het niet juist een mislukking van Gods plan?
ik heb deze week gehoord en geleerd: zie de islam als onderdeel van Gods plan en vertrouw op God.

ik zie dat ook bij christenen uit de wereld van de islam. hoe groot is hun vertrouwen op God en hoe beschamend is voor ons, westerse christenen?
hoe vaak koesteren wij onze vrijheid en onze welvaart, terwijl die minstens zulke grote vijanden van God kunnen zijn / worden...

het nadenken over de islam heeft mij weer geholpen God meer centraal te stellen in mijn leven. ik heb weer ontdekt hoe het kruis van Christus midden in mijn wereld, mijn leven wil staan en hoe goed dat is.

de liederen die we zongen pasten daar zo mooi bij:
(zie de linkjes voor de melodie)

Amazing grace! how sweet the sound,
that saved a wretch like me!
I once was lost but now am found,
was blind but now I see.

My Jesus, I love thee, I know thou art mine;
for thee all the follies of sin I resign.
My gracious Redeemer, my Savior art thou;
if ever I loved thee, my Jesus, 'tis now.

het lijkt me leuk om wat te posten over islam in de komende weken. ook omdat ik er weer van doordrongen ben, hoe belangrijk het is om als christenen daarover na te denken. ook als ouders; hoeveel hebben onze kinderen er niet nu of in de toekomst mee te maken?

ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en in hoeverre jullie dit een zinvol onderwerp vinden voor deze blog!

fotos: cyprus islamreis januari 2010

januari: nieuwe tafel!

en dan is het zomaar weer januari

de kerstboom is gisteravond in een nieuwsjaarvuur opgefikt (geen foto's van helaas); het adventshuis staat klaar om opgeborgen te worden; dus het viertafeltje is weer helemaal leeg!

voor januari wilde ik graag winterdingen:

• een poster van de action (al in september gekocht)


• kaarsjes die de kinderen elk jaar van oma voor sinterklaas krijgen


• boek dat christi vorig jaar voor kerst van de kerk kreeg: sneeuwsporen


• foto van ons besneeuwde huis die we als kerstkaart kregen


• lied erboven dat past bij het begin van een nieuw jaar en dat ik onze kinderen graag wil leren: 'k Stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God

er komen vast nog wel meer dingen bij; misschien nog wat foto's van de kinderen in winterweer; misschien nog dingen die we vinden of die we mooi vinden.

in elk geval staat er nu weer wat!